ΑΠΛΑ ΤΖΙΑΙ ΟΜΟΡΦΑ (by Pollopaiti)

Δε γκοστ οφ Γρίσμας παστ

2011-12-08T11:51:00.003+02:00

Αποφάσισα ότι εν θα δεσμευτώ να γράφω κάθε μέρα, ή κάθε μήνα, ή γενικώς κατά τακτά χρονικά διαστήματα, επειδή αγχώνουμαι τζαι κάμνω τα πίλιες. Αλλά, θα προσπαθήσω να γράφω. Ππίριοντ. Θα έρκουμαι έτσι απρόσμενα για σοφές αναλαμπές. Εν να είμαι όπως την θεία την πολυάσχολη που πετάσσεται που την πόρτα της κουζίνας να πει γεια τζαι μετά κάμνει την με τρόπο για να πάει στο επόμενο τσάι, αν τζαι εγώ μάλλον θα την κάμω για να δουλέψω ή να γράψω στο άλλο μου μπλογκ ή να γράψω κάτι στο Twitter ή για να κάμω κάτι εκτός σπιτιού...

Βασικά όποιος έκαμε την μέρα να έχει 24 ώρες είναι μεγάλος μακάκας.

Το λοιπόν... θα σας κάμω μία μικρή περίληψη της ζωής μου τους τελευταίους μήνες (γιαξ έβαλα 2 φορές αποσιωποιητικά μέσα σε 3 προτάσεις).

Σκεφτείτε Λάμψη, Καλημέρα Ζωη και Τόλμη και Γοητεία. Μαζί. Ε, καμία σχέση. Παραπάνω τον τελευταίο καιρό απλά εκαλοπερνούσα στην όμορφη γκρίζα χώρα της βροχής και του συννέφου (σε παρακαλώ μεν σιονίσεις yet), τζαι έκαμνα την Dr Love σε διάφορους φίλους. Νομίζω ο χρόνος έχει κάτι συγκεκριμένες εποχές που τα αισθήματα των ανθρώπων κλονίζονται τζαι είτε λασκάρει η βίδα τους είτε παθαίνουν όπως τους κάττους στο mating season. Τούτες οι δύο περιόδοι είναι πάντα pre-Christmas τζαι pre-summer. Δηλαδή Νοέμβρη/Δεκέμβρη τζαι Απρίλη/Μάη. Νομίζω στην πρώτη περίοδο πιάνουν τους ούλλους τα υπαρξιακά τους, τζαι στην δεύτερη απλά ανθίζουν τα λουλουδάκια, ξεμουττίζει ο ήλιος τζαι γενικώς όλοι νιώθουν ωραία και θέλουν να μοιραστούν αυτή την ωραιότητα.

Εκοντέψαν οι γιορτές τζαι έπιασε με η συνηθισμένη αναδρομική/παλινδρομική μου τάση. Σκέφτουμαι τον χρόνο, τι έκαμα, τι εν έκαμα, τα λάθη μου, τα σωστά μου, τα αξινόστραφα μου, τις φορές που είπα όι ενώ έπρεπε να πω ναι, τις φορές που έπρεπε να πω ναι αλλά είπα όι, γιατί στον θκιάλον η Adele εξεπέρασε στις πωλήσεις την Amy Winehouse, πότε εν να πάει πίσω στο διάστημα ο Justin Bieber...

Όπως καταλαβαίνετε αγαπημένοι φίλοι, μερικές φορές μπαίνω σε βαθύτατες σκέψεις τζαι γυρέφκω την Αριάδνη να με φκάλει έξω.

Θα ήθελα επίσης να σας ανακοινώσω πως άρκεψα το γυμναστήριο, έτσι, δυστυχώς, μάλλον οι φήμες είναι αλήθεια τζαι ο κόσμος θα τελειώσει το 2012. The good news is that το ‘γαμάτε γιατί χανόμαστε’ μπορεί να γίνει το μότο σας με ασφάλεια.

Single, η καταραμένη (Μέρος 1ο)

2011-06-10T17:12:00.001+03:00

Βρίσκομαι σε μια τρυφερή ηλικία μεταξύ 20 και 30 (πιο κοντά στα 20, έτσι για να μεν σας μπαίνουν ιδέες), όπου ακόμα δικαιούμαι να ζω την ζωούλλα μου, να μαειρεύκω μόνο για τον εαυτό μου, να διώ λοαρκασμό μόνο στον εαυτό μου (άτε τζαι στους γονιούς μέσα-μέσα) τζαι να θωρώ μόνο το καλό του εαυτού μου. Σε μια ηλικία όπου τα πάντα ακόμα φαντάζουν πιθανά, όπου μπορείς να ονειρεύεσαι το μέλλον σου, η ζωή δεν είναι τόσο χάλια, το σώμα σου ακόμα να αρκέψει να σαπίζει, η φάτσα σου ακόμα να αρκέψει να ραγίζει, ο νους σου ακόμα να αρκέψει να στακκώνει...

Και ξαφνικά, it happens.

Πιάνεις την πρώτη σου επίσημη πρόσκληση σε γάμο. Παλιοί γάμοι θείων, εξάδερφων κλπ που εδιούσες μπομπονιέρες εν μετρούν. Μιλούμε για το ρίαλ θινγκ. Γάμος πρώην συμμαθήτριας, στην ηλικία σου.

Ναι, είμαι λλίο περίεργη να δω τι φάση εν το Χενς, είμαι περίεργη να δω το νυφικό, αλλά εν θέλω πολλά να φάω λοκκούμι επειδή εν μου αρέσκει ιδιαίτερα τζαι γίνεσαι τζαι χτητζιόν που την ζάχαρη. Επίσης εν ευκαιρία να ξαναβάλω ένα που τα ωραία μου επίσημα φορέματα που 1-2 φορές εκολλούσε να τα φορήσω ως τωρά που τη μέρα που εμπήκαν στην ντουλάπα.

Αλλά ρε φίλε, don’t do this to us.

Don’t do it, nyfi! (1)
Εν να αρκέψει να μάshεται η μάνα μου τζαι εν θα σταματήσει ποττέ. Εννοείται εν τέλεια, αγαπώ την, έδωκε μου ζωή τζαι σχεδόν ό,τι άλλο εζήτησα κατά τη διάρκεια της, αλλά εμπήκε της ιδέα στο νου της ότι πρέπει να βρω ένα καλό παιδί σύντομα τζαι να αρκέψω να τεκνοποιώ ως τα 30 μου. Το ακόμα πιο ανησυχητικό εν ότι έσυρε μου τζαι ο παπάς μου μια κουβεντούα χαλαρή ότι εν θα τον εχαλούσε να έχει κανένα εγγόνι να ποσκολιέται άμα φκει στη σύνταξη. Βασικά τωρά που εν να αρκέψει ο ατέλειωτος μαραθώνιος των γάμων γνωστών και φίλων, η μάνα μου θα με κοιτάζει λες τζαι φυτρώνει τρίτο πόδι που την κκελέ μου ώσπου να έβρω ένα κουτσό...ου, γρουσό παλληκάρι να χαρτωθούμε.

Don’t do it, nyfi! (2)
Που λαλείτε, ήρτεν η πρόσκληση μου, αλλά είχα ήδη δει την περίφημη πρόσκληση προχτές όταν επήα στο σπίτι μιας φίλης να φάμε (τούτη ζει με τον φίλο της, εν το καμάρι της κάθε Κυπραίας μάνας ή τουλάχιστον της δικής μου). Έτσι, αν και ήξερα πως έμοιαζε η προσκλησούλα μας, άνοιξα την έτσι κι αλλιώς απλά για να δω το όνομα μου γραμμένο σε ένα σημαντικό ντοκουμέντο που θα χαράξει σίγουρα πορεία για πολλές άλλες στην παρέα. Ανοίγω λοιπόν τον φάκελο, και ανακαλύπτω ότι η πρόσκληση μου εμένα και της προαναφερθείσας φίλης είχε μια μικρή διαφορά. Τζείνη δικαιούται να πάρει plus 1. Eμένα απλά έγραφε 1. Χωρίς ππλας, χωρίς τίποτε.

Βασικά έπεσα θύμα γαμήλιου ρατσισμού.

Τζαι που ξέρεις αγαπητή κυρία μέλλουσα νύφη ότι εν έχω γκόμενο; Πού ξέρεις πως εν θα βρω ένα κούκλατσο ως τότε να σου φέρω στον γάμο; Τζαι αν δεν έβρω, γιατί να μεν έχω κάποιο να μου κάμνει παρέα στο τραπέζι όταν όλα τα υπόλοιπα ζευγαράκια θα κοιτάζουν ο ένας τον άλλο στα μάτια και θα σκέφτουνται: «Πόσα λαλείς να τους έκατσε τούτη η φάση; Εμένα εννα εν πιο ωραίος!» (μιλώ για τον γάμο αλλά η κουβέντα κάμνει apply τζαι για τον γαμπρό σε τούντη περίπτωση)

To be continued…

Hello boys (and girls), I'm baaaaaaaaaack

2011-06-08T16:50:00.004+03:00

Το καλό το πράμα αρκεί να έρτει, ή, όπως μου είπε κάποτε μια καθηγήτρια μου στο σχολείο που άργησα να της δώσω μια έκθεση, "Better late than never".

Έλειψα κάμποσο καιρό, η αλήθκεια εν τούτη. Αλλά τωρά που είμαι σούπερ αθκιασερή τζαι εξεψάρωσα στη δουλειά θα γράφω άφοα. Εν να γεμώσω τους τόπους μαλακίες τζαι άχτι (το δικό μου μόνο δυστυχώς, αλλά ευελπιστώ πως θα σας εμπνεύσω να φκάλετε τζαι το δικό σας στην πορεία).

Αυτό το ποστ δεν θα περιέχει ανάλυση/μουρμούρα γύρω από κάποιο συγκεκριμένο θέμα, μιας τζαι εν το πρώτο μου μετά που ένα χρόνο απουσίας. Έτσι, εθεώρησα ότι αρμόζει να σας κάμω ένα μικρό «ΠΠΑ» πρώτα πριν συνεχίσω κανονικά την πορεία μου στην μπλογκόσφαιρα.

Το μόνο που έχω να δηλώσω εν ότι φακκά μου ο Εγγλέζικος τζαιρός, τζαι φακκάτε μου ούλλοι εσείς (με στοργικό τρόπο πάντοτε) που ονειρεύεστε ήδη τη θάλασσα που εν να πάτε το Σαββατοκύριακο. Ώσπου να τζίσει το δαχτυλούι μου το μεγάλο του ποθκιού τα νερά της Μεσογείου θα έχουν όλοι μάθει ήδη πόξω τα νέα σουξέ του καλοκαιριού (εν έφκαλε τίποτε ο Χατζηγιάννης με τις λέξεις «καλοκαίρι», «θάλασσα» ή «έρωτας» ακόμα;) τζαι ο τυπάς των γουότερσπορτς με το τάγκα τζαμέ στον Παραλιακό θα είναι ήδη κατράς (αν τζαι για τον συγκεκριμένο έχω τις αμφιβολίες μου αν ασπρίζει ποττέ, πρέπει να εμεταλλάκτηκε το DNA του).

Άτε, θα τα πούμε σύντομα. Ανυπομονώ να πάω σπίτι να κτυπήσω ένα φραπέ (με κυπριακό Νέσκαφε εννοείται) τζαι να δω τη σειρά μου ή ΄το έργο μου’ όπως λαλεί η γιαγιάκκα μου.

Παναγία μου ακούστηκα πολλά μπόρινγκ στην τελευταία παράγραφο. Εν είμαι έτσι συνήθως, υπόσχομαι.

Πολλοπάητη (που πλέον πάει τζαι εν πάει)

Υ.Γ. Όποιος μαντέψει που ποιά ταινία έκλεψα τον τίτλο μου κερδίζει τον αιώνιο μου θαυμασμό.

Καλοτζαίριν, YEAH!

2010-06-11T10:04:00.005+03:00

Πρώτον, μισώ το Blogger, επειδή ΔΕΝ τα πάω καλά με τις πολλές επιλογές μάνα μου, τζαι εβάλαν μια φάουσα νέα themes. Εδιάλεξα το τούτο τελικά επειδή εν κάπως πιο λάιτ. Όπως θα είμαι τζαι 'γω σήμερα, επειδή summer is a state of mind baby!

Ο ήλιος δεν λάμπει, τα πουλάκια δεν κελαηδούν (τα κοράκια μπορεί), βρέχει, έξω θυμίζει Οκτώβρη.

Summer is a state of mind.

Καλοτζαίρι μου έρκουμαι σου!

Ελπίζω μόνο να μεν πεταχτεί καμιά γαρίλλα πάστο γραπτό σήμερα.

Τσιρς που λαλούν τζαι οι μαννό-Εγγλέζοι!

Προς τον μαλάκα που μου ετράμπαρε το γκρουπ μου στο φέισμπουκ

2010-05-11T00:33:00.005+03:00

Ρε Ά(χ)ριστε. Ξέρεις ποιός είσαι. To 'Imitation is the greatest form of flattery' φαντάζουμαι ενιξέρεις τι σημαίνει. Ως το copy paste πάει ο νους σου. Η αντιγραφή εν ΚΛΕΨΙΑ όμως, ελπίζω τούτο να το ξέρεις. Τζαι το να πλασάρεις κάτι που έκατσε τζαι εσκέφτηκε άλλο πλάσμα με την παρέα του ως δικό σου εν σε κάμνει κκουλ. Κάμνει σε γέριμο. Νεκατσιώ πολλά έτσι καταστάσεις. Πελλός που ξαναβάλλει κάτι μεστο ίττερνε. Εκατασπαράξαν την πνευματική μου περιουσία.

Αυτά. Κάποιος πλις να πει του ηφαίστειου να στουππωθεί να μπορέσω να φύω που την χώρα της βροχής και του συννέφου next week, διότι η easyjet εν νομίζω να κάμνει πολλά χαττήρκα σε έτσι περιπτώσεις.

Πού ΄ναι η μπάλα;

2010-04-21T09:55:00.004+03:00

Εχάσαμε την. Έτο που ένι. Ένιξερω. Έχει ένα φίλο μου (Κυπραίο) που εδώ τζαι κάτι εβδομάδες επιμένει να κάμουμε έρουταν. Σεχ, ας πούμε. Εν με θέλει, ούτε κρυφά ούτε φανερά, απλά πιστεύει ότι αφού είμαστε δύο healthy individuals που εν έχουν σχέση με άλλο άτομο τζαι απολαμβάνουν το σεξ, γιατί να μεν εκμεταλλευτούν ο ένας τον άλλο τζαι να περάσουν καλά; Εν ξέρω αν θα το εσκέφτουμουν σε περίπτωση που εν ήταν ο συγκεκριμένος τύπος που, φράνκλι, δεν μου αρέσκει, αλλά έτσι τζι αλλιώς βρίσκω το λίγο ανησυχητικό.

Δηλαδή πρέπει να μπλέξουμε τα μπούτια μας ούλλοι με ούλλους να πνάσουμε; Να θωρώ τον άλλο την επομένη τζαι να ξέρω ότι εψές είδα τον τίτσιρο τζαι είδε με όπως με εγέννησε η μάνα μου, αλλά εν ούλλα οκ επειδή είμαστε κουλ; Εν εννοώ ότι ήταν να παρανοήσω. Μάλλον το αντίθετο. Εν να ήμουν πολλά άνετη, τζαι μπορεί τζαι τσας πιο γαλήνια (the day after feeling of euphoria, ένα πράμα). Αλλά τζαι τούτο αγχώνει με λλίο. Το ότι μάλλον εν έτσι που θα ένιωθα. Ότι εν θα με έκοφτε. Αλλά πάλε κάτι σταματά με. Τούτο εν καλό.

Φυσικά τζείνον εν τον σταματά. Σε σημείο που εψές απλά εζήτησε μου, μιας τζαι εν θα κάμουμε τίποτε, να μου πιάσει το βυζί μου. Τζαι έφαε τον πάτσο. Πολλάκις.

Εν έχω κάτι εναντίον του casual σεχ, νομίζω τζείνο που με εξενέρωσε παραπάνω εν ότι έχω κανόνα να κρατώ τους φίλους μου μακριά (εκτός και αν εν ο έρωτας της ζωής μου, ή αν νιώθω απλά έτσι την συγκεκριμένη στιγμή) τζαι τούτος επέμενε. Εν το βρίσκω εξάιττινγκ ρε φίλε να μεν φλερτάρουμε τζαι να μεν έχει παιχνίδι τζαι build-up τζαι απλά να έρκεσαι να με καλείς στο υπνοδωμάτιο σου. Τζαι το άλλο που με ενόχλησε εν ότι τζείνος εν μπορεί να κατανοήσει την απάντηση μου: "Απλά εν θέλω."

Το χειρότερο εν ότι έκαμε μου ακόμα ένας φίλος μου ανήθικη πρόταση μια νύχτα που είμασταν έξω τζαι ήταν λλίο πάστα ποτά του, χρησιμοποιώντας την φράση: "Στα φιλικά μπαίνουν τα καλύτερα γκολ!" Εν θα μπουν καθόλου γκολ, ντουντ. Η μάππα εχάθηκε.

Ούφφου

2010-04-19T11:35:00.006+03:00

Εβαρέθηκα. Εν έχω τίποτε να γράψω. Είμαι παγιδευμένη στην Κύπρο (ναι, κλαίω κάθε μέρα, ειδικά άμα φκω έξω τζαι δώκει μου το ηλιούδι), καρτερώ να ανοίξουν τα αεροδρόμια να πάω πίσω στην χώρα του queue, κάμνω επανάληψη, τρώω 5 γεύματα την ημέρα επειδή η μάνα τζαι η στετέ ταϊζουν με εναλλάξ, για διάλειμμα πάω Καλά Καθούμενα τζαι πίνω φραπέ ή λεμονάδα, τζαι τις νύχτες πάω σε κανένα μπαράκι για κανένα ποτό. Εν γίνεται τίποτε εξάιττινγκ, βασικά περνώ που τζείνες τες περιόδους που απλά βαρκέσαι που ζιείς.

Θέλω να γίνει κατι!

(εννοείται εν κάτι καλό που θέλω να γίνει, εν τζαι απαιτώ να πέσει ο ουρανός να μεπλακώσει ή κάτι)

Άσχετο αλλά ελυπήθηκα πολλά που έκρουσε το περίπτερο Αρμενίας.

The Friend Zone

2010-03-17T00:21:00.002+02:00

Με άλλα λόγια το twlight zone. Πώς μπαίνεις μέσα; Τζαι, ακόμα πιο σημαντικά, πώς στο κέρατο φκαίννεις;

ΠΡΟΣΟΧΗ

2010-03-12T05:47:00.002+02:00

Όποιος ξέρει κανένα σε Κύπρο ή Αγγλία που να του μοιάζει τούτου

παρακαλώ όπως επικοινωνήσει μαζί μου. Πρέπει να εν ελεύθερος, τζαι αν εν τζαι μερικά χρονάκια πιο νεαρός εν με χαλά.

Ο άντρας ο βαρύς

2010-03-07T17:53:00.002+02:00

Σάββατο νύχτα εψές, τζαι εκαλέσαν με σε ένα χάους ππάρτι κάτι κορούες. Φυσικά επειδή δεν χάνω έτσι κουβέντες, επήα. Πιοτό, μουσική, τσιάρο (εν το έκοψα τελικά), Κύπρος. Άντρες. Φυσικά και θα είχε άντρες. Εν επήα να γυρεφτώ αλλά ΟΚ, εν κάτι έξτρα έτσι για το χάζι. Ποσκόλιο, όπως θέλεις πε το.

Οι άντρες του πάρτυ λοιπόν, ήταν στη μεγάλη τους πλειοψηφία Κυπραίοι. Είχε κάτι ξένους που το πανεπιστήμιο τζαι μερικούς Έλληνες, αλλά όπου ποτό τζαι τσιάρο σε εσωτερικό χώρο, εννοείται θα βρεις Κυπραίους (επίσης το πάρτι εκάμαν το Κυπραίοι, which helped).

Ο άντρας ο βαρύς λοιπόν, ξεκινά την νύχτα του κόσμια. Εννα πιεί το ποτό του, το τσιάρο του, εννα μιλήσει λλίο στους γυρώ του, εννα βάλει τζιάλλο ποτό, εννα το πιεί έτσι άξιππα, εννα βάλει τζιάλλο, τζιαι πάει η κουβέντα. Όσο προχωρά η νύχτα ο άντρας ο βαρύς βαρυνίσκει έτσι αποτομα. Τζιαι εν του κανεί να έχει τρίχες στο στήθος τζαι να βαστά το ποτήρι με το αλκοόλ μέσα τζαι να έχει το τσιάρο στην μεσοδακτυλιά μεταξύ δείκτη και μεσαίου δάκτυλου του ίδιου χεριού που κρατά το ποτήρι. Όι. Κουρτίζεται. Ανάφκει το γιαίμαν του. Θέλει να κάμει κάτι. Θέλει...

Να τα σπάσει ούλλα. Καφκάς. Καφκάς τρικούβερτος. Παρόμοιο πράμα είδα μεστο Ζοο, αλλά ποττέ μου σε σπίτι. Έχανα τόσο τζιαιρό! Ήταν όπως το μελίσσι που τους έσυρες πέτρα, επάθαν πανικό τζιαι εταράσσαν σε μπουλούκκια με άγριες διαθέσεις. Ο άντρας ο βαρύς, φυσικά, εν καθίσκει μόνο ππούνιους τζιαι κλωτσιές. Ο άντρας ο βαρύς ππέφτει πάστα τραπεζάκια τζιαι σπάζει τα. Ναι, εν ΤΟΣΟ βαρύς. Εφαν τζαι κάτι κορούες μερικές αδέσποτες επειδή επήαν να τους χωρίσουν. Ευτυχώς είμουν η έξυπνη της υπόθεσης τζαι επήα σε άλλο δωμάτιο τζαι έκατσα ώσπου να πνάσουν.

Είσαστε χωρκάτες ρε γαμώτο. Κρίμας, είχε μου αρέσει τζαι ένας τζαι ξάφνου εβρέθηκε να ανεμίζει απειλητικά τα σιερούθκια του στον αέρα. Ε, I lost my hard-on.

Κκιάορκας σου

2010-02-09T13:41:00.002+02:00

Εν παντού σκατά τελικά. Η Αγγλία εν σκατά, εκάμαν τα σκατά οι Εγγλέζοι. Μπαίνεις στα Κυπριακά τα σάιτς (ιστΙοσελίδες, χαχαχαχα), στην Κύπρο ούλλα σκατά. Κάμετε εμφύλιο να πνάσουμε. Εκάματε μας ολόσκατους όπου τζαι αν πάμε!

Άτε εκάμαμε το ημερίσιο μουρ-μουρ, να βάλουμε να ακούσουμε τίποτε για αντιμετωπίσουμε όχι μόνο την ημέρα αλλά και την εβδομάδα (εν Τρίτη ακόμα, ποιος μας σώζει). Έφκαλε και ηλιούδι, μπορεί να μεν έχει τόσα σκατά σήμερα. Μόνο σιόνι.

Ανακάλυψη:

Οι γονείς έχουν ραντάρ. Ραντάρ διαφόρων είδων. Προσωπικά βρίσκω ότι τζιαι οι δύο τους εν ισάξιοι, αλλά ειδικά ο φάδερ, μόλις βρεθώ με αρσενικό εν να με πιάσει τηλέφωνο να δει τι κάμνω, που είμαι κλπ. "Ήρταμε να φάμε μετά το κλαμπ παπά!" Αααα. Αν τζιαι είμαστε πλέον συμφωνημένοι να στέλλει μήνυμα, πονεί τα δαχτυλούθκια του αλλόπως τζιαι λαλεί να με πιάσει τζιαι κανεί.

Ε, το νέο τους ραντάρ είναι να καταλαβαίνουν πότε έπηξες στη χώρα στην οποία σπουδάζεις, δηλαδή την ίδια εβδομάδα να βρέθεσαι να έχεις μια κοπή διάβασμα, proposals (dissertation, όι γάμου), job interview, τζιαι κανένα κοινωνικό γεγονός. Τζιαι μια φάουσα ώρες πανεπιστήμιο, τζιαι κανένα γκρουπ work για να τελειοποιήσουμε τα teamwork skills μας... Συγκόφκει το ραντάρ λοιπόν πότε έπηξες, τζιαι στέλλουν σου μήνυμα (επειδή ξέρουν τζιαι τα κόλπα της διπλωματίας) τζιαι λαλούν σου το φοβερό: "Σκέφτουμαι να 'ρτω. Θέλεις τίποτε να σου φέρω;"

Κώνειο.

Sorry α

2010-02-02T19:29:00.002+02:00

Δηλαδή τι σου είναι τούτη η μέρα ρε παιδί μου. Εβάλαν της 24 ώρες τζιαι μετά λαλούν σου ότι μες τζείν'τες 24 ώρες πρέπει: να φάεις 3 γεύματα (αν φτάσεις/θέλεις) εκ των οποίων μάλλον πρέπει να ετοιμάσεις τουλάχιστον κανά-δυο, να πιείς κάμποσο νερό, να πάεις δουλειά/σχολείο/πανεπιστήμιο, να βγάλεις τα διάφορα περιττά που τον οργανισμό σου (αν είσαι δυσκοίλιος πάλε μπαλανσάρει επειδή όλες τις ώρες που κερδίζεις που τις φορές που εν πάεις χάνεις τες τη φορά που "εν να δοκιμάσεις"), να κάμεις λοιπές υποχρεώσεις όπως δουλειές του σπιθκιού/καθαριστήριο/σούπερμαρκετ κλπ, να τζοιμηθείς, να πνάσεις, να κάμεις δουλειά σπίτι επειδή είτε έχεις homework είτε εν επρόλαβες να τελειώσεις στο γραφείο... ΤΖΙΑΙ αν σου μείνει ώρα τότε μπορείς να μπήξεις μέσα λλίες κοινωνικές υποχρεώσεις, κανένα έργο ή καμιά σειρά να χαλαρώσεις λλίο, να δεις tv, να γράψεις τίποτις μεστο μπλογκ... Ουπς. Έλειψεν.

Εν τζιαι παραπονιούμαι όμως. Περνώ καλά. Απλά βουρώ όπως την πελλή.

Next Top Κότες

2009-12-29T13:04:00.003+02:00

Είμαι κολλημένη πάνω στο Next Top Model, το Ελληνικόν. Λατρεύω την Ιωάννα, αν τζιαι μισώ την λλίο που εν έτσι θεάρα, παστή τζιαι έσιει τζιαι βύζους. Θέλω την να κερδίσει όμως. Μισώ τη Δήμητρα επίσης. Έχει κανένα μήνα που εξεκίνησα να το θωρώ. Έτσι, σαν νορμάλ πιστός θεατής ενός show, έχω τζιαι κάποιες παρατηρήσεις να κάμω.

1) Εμπορούσε άνετα να ονομάζεται The Vicky Kayia Show. Έφαες τζιαι την Tyra εσύ μάνα μου.

2) Οι μόνες που εν εκάμαν bitch για καμιά συμπαίκτρια τους εν ούλλες οι ξένες (Μαρία, Νάιλα, Σεράινα) τζιαι η Ιωάννα επειδή εν τέλεια.

3) Επρόσεξε κανένας πόσο ρατσιστικά εν μερικά στοιχεία της σειράς; Πχ όποτε δείχνουν την Μαρία ακούετε μια μπαλαλάικα έτσι διακριτικά στο background. Φυσικά το ΤΟΠ εν ο πόρνος/διεστραμμένος/λέρης/λίγδης/απαίσιος/νεκατσιαστός/σαπόγερος Χάρης Χριστόπουλος.

En. Eshei. Etsi. Prama.

Για παράδειγμα. Εν κανεί που παίζουν οι αεροπουρούες όποτε δείχνουν την Μαρία (μπράβο editing team), έχεις και τον πορνόγερο να της λαλεί να του δείξει ένα καλό περπάτημα μιας τζιαι κάποτε ήταν σερβιτόρα.

Ήταν μπαργουμαν, μαννέ.

Η αποθέωση φυσικά έρχεται με την μόνη μαύρη κοπέλα της σειράς. Την πρώτη φορά που το επρόσεξα ομολογουμένως εν την θυμούμαι, αλλά θυμούμαι εντονότατα δύο φανταστικά TV moments. Το πιο πρόσφατο ήταν όταν η Νάιλα ήταν αναστατωμένη επειδή ένιωθε λίγη μοναξιά, εν τα επίεννε τόσο καλά στις φωτογραφήσεις κλπ κλπ. Στην ανάλυση των φωτογραφιών λοιπόν, που γίνεται μεταξύ της κριτικής επιτροπής (και των καμερών), επαρουσιάσαν τον προβληματισμό τους οι κριτές για την Νάιλα. Τζιαι φυσικά, αρπάσσει την ευκαιρία ο Χάρης μας, τζιαι σύρνει την ατάκα του αιώνα: "Να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω της."

Έτσι όπως το εθωρούσαμε με μια φίλη μου, εγρυλλώσαμε έτσι πολλά ενομίσαμε ήταν να πεταχτούν τα μμάθκια μας πόξω.

Σε ένα άλλο επεισόδιο, όπου οι κοπέλες έπρεπε να φωτογραφηθούν ως κάποια διάσημη φιγούρα της μουσικής, η Δήμητρα επιλέκτηκε να ντυθεί ως κάποια κοπέλα που θα την έφερνε πολύ κοντά στη γενέτειρα της Νάιλας. Την Rihanna.

Τζιαι η Δήμητρα μας φυσικά έδειξε τον νου της και σε αυτό το θέμα, αφού όταν η Νάιλα εβάφτηκε ανθρωποφάγος τζιαι έκαμνε κοινούς παshαμάδες μεστο σπίτι, διερωτάται η καλλονή μας: "Αυτή θυμήθηκε τη φυλή της;"

Εξέχασα να αναφέρω ότι η Νάιλα εννεν που το Μπαρμπέιντος. Εν που το Mauritius.

Προς Χάρη και Δήμητρα: You belong together.

Fresh

2009-12-17T21:48:00.002+02:00

Αρέσκει μου πάρα πολλά να ανακαλύπτω τέχνη (οποιουδήποτε είδους - μουσική, φωτογραφίες, πίνακες, έργα κλπ) που με κάμνει να νιώθω κάτι. Being braindead, εγίναμε τζαι οι ππαsh αναίσθητοι τα τελευταία χρόνια (I'd like to thank life, God, blah blah blah) τζαι γουστάρω να θωρώ/ακούω/διαβάζω κάτι που με κάμνει να νιώθω άνθρωπος με ένα πιο ωμό, αληθινό τρόπο.

Ειδού η πρόσφατη ανακάλυψη:

http://www.linascheynius.com/

Not everyone's cuppa tea τζαι σίουρα ακατάλληλο θέαμα για αθώα μυαλά, αλλά πολλά δυνατή η φάση της.

Υ.Γ. Κύπρος αγαπώ σε. Thanks for the welcoming present. Ήρτα εψές. Σήμερα ο φάδερ εφκήκε θετικός στη γρίππη των shοίρων. Καιιιιι φιλιούνται αγκαλιάζονται.

Με το λάωμα

2009-11-24T12:06:00.003+02:00

Ανακάλυψα σήμερα τον καλυτερο τρόπο να πετάσσεσαι που το κρεβάτι, sans ξυνπητήρια, φυσικό φως και λοιπές μαλακίες.

Πριν 1-2 posts αναφέρθηκα στο ιστορικό μου πρόβλημα με το πρωινόν το ξύπνημαν τζιαι το σνουζ μπάττον. Μετά που έγινε 2+ να κοιμηθώ εψές επειδή εχτές το πρωί έκαμνα σνουζ για 2 ώρες (μπράβο Πολλοπάητη μου, μπράβο), είπα σήμερα ότι θα σηκωστώ νωρίς (δηλαδή 9, είμαι φοιτήτρια, ΟΚ;) για να κοιμηθώ νωρίς (Ημισκούμπρια stylee).

Παίζει το σπαστικό τραγουδάκι, γυρίζω, μουγκρίζω, αννοίει το ένα μάτι, τρίφω το άλλο, αννοίει τζιαι το άλλο. Βρίσκω στα τυφλά το κινητό, τζιαι πατώ το σνουζ.

Ξανά. Παίζει το σπαστικό τραγουδάκι, μουγκρίζω ακόμα λλίο, γυρίζω θωρώ το τταβάνι, απλώθω το χέρι, πιάνω το κινητό τζιαι φέρνω το μέστα μούτρα μου (έχω 7 βαθμούς μυωπία) για να δω μηνύματα και αναπάντητες της βραδιάς. Έχω μια αναπάντητη. From the father. Η ώρα 05:58.

Σημείωση ότι τη νύχτα είδα όνειρο πως επέθανε το shυλλλούι μου.

Ελαώθηκα. Πετάσσουμαι ίσια πάνω. Πιάνω τον φάδα. Καμία απάντηση. Φυσώ. Ποφυσώ. Πιάνω την Μάνα. Σκέφτουμαι ταυτόχρονα ότι σήμερα εν η μέρα που θα αλλάξει η ζωή μου για πάντα, και άλλες σχετικές τραγικές σκέψεις. Κτυπά μια, δυο φορές, ως την τρίτη ξέρω ότι εν να απαντήσει επειδή εν δουλειά τζιαι βαρκέται. Απαντά.

"Έλα μάνα μου."
"Μάμμα;"
"Ναι;"
"Είσαστε καλά;"
"Ναι. Γιατί;"
"Ε, άφησε μου αναπάντητη ο παπάς η ώρα 6 το πρωί τζιαι ενόμισα επάθατε τίποτε."
"Όι μάνα μου. Είμαστε καλά. Πρέπει να ήταν κατά λάθος. Πίεννε ππέσε."

Χμφ. Εσηκώστηκα τζιαι έκαμα καφέ.

Εγεράσαν τζείνοι, να μας γεράσουν τζιαι μας πριν την ώρα μας.

Memos

2009-11-13T17:23:00.001+02:00

Τα σημαντικά στη ζωή. Μερικές φορές χρειαζόμαστε κάτι τέτοιο να μας τα θυμίζει:

http://www.dayswithmyfather.com/

Dismiss

2009-11-09T12:22:00.002+02:00

Το snooze button πρέπει να το εφεύρεσε ο πιο τεμπέλης άνθρωπος του κόσμου, τζείνος που του ελείψαν ούλλες οι δικαιολογίες του κόσμου που εμπορούσε να χρησιμοποιήσει άμαν αρκούσε να πάει κάπου. Έτσι, άμαν οι δρόμοι εν είχαν κίνηση, άμαν ο καιρός ήταν καλός, άμαν εν είχε εργάτες να αννοίουν λάκκους μες τις λεωφόρους, άμαν εν εχαλούσε το αυτοκίνητο, άμα εν τα έβρισκε ούλλα τα φώτα κότσινα κλπ κλπ, ΤΟΤΕ θα μπορούσε να φταίξει το ξυπνητήρι του!

Αφού τα γέριμα, ούλλο το point του να βάλλεις ξυπνητήρι ένι να λαώννεσαι τζιαι να πετάσσεσαι ίσια πάνω. Άμα έσιεις τζαμαί ένα κουμπούι που σου λαλεί "Εν πειράζει μάνα μου, αλλό πέντε λεπτά τζιαι έρκουμαι να σε σηκώσω", ειδικά την ώρα που είσαι με την γαρίλλα μες το μάτι τζιαι είσαι μες τα βραστά σου, με το συμπάθειο τζιόλας, εν την κότσινη την Πέφτη που εν να σηκωστείς.

"Εσπάσετε με"

2009-11-05T13:39:00.003+02:00

Εν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να τον λύσει η μύλλα μου τον καημένο στο βίντεο! Εν λες τζιαι ακούω τον φάδερ όποτε νευριάσει με την Λουμιέρ, συνήθως άμα παίζει η Ομόνοια τζιαι έχουν τεχνικά προβλήματα. Ή όποτε μαγκώσουν τα Windows (MacMacMacMacMacMac). Ένιχου, άι φιλ χιμ.

Κατά τ' άλλα άμα εν γυρέφκω μαλακίες στο γιούτσουπ, γυρέφκω δουλειά με πάθος. Ανακάλυψα πως η όλη κουβέντα με τις αιτήσεις τζιαι τα ίντερβιους στην Αγγλία κάμνει σε ψεύτη τζιαι υποκριτή, αλλά ανακάλυψα ταυτόχρονα ότι εν ο μόνος τρόπος να επιβιώσεις δαμέσα.

Cigarette count: 1 ρουφηξιά τζιαι 2 ολόκληρα στα κρυφά

Έκοψα το, το ευλοημένον!

2009-10-21T15:55:00.002+03:00

Ναι. Εν αλήθκεια. Εν καπνίζω. Έχει 3 εβδομάδες να καπνίσω. Κοινωνικά καπνίσματα (όι τζείνα του παπά, τζείνα του αράπη, πχ ναργιλές) δικαιούμαι επειδή εν τα κάμνω συχνά. Αλλά τα Μάρπορο Λάιτς εμείναν στο ράφι (έχουμε για κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, με άλλα λόγια σε περίπτωση που λύσουν τα νεύρα μου). Γιούπι!

Κατά τ' άλλα η ζωή κυλά κανονικά, εκτός που τους φρονιμήτες μου που εν να πιάσω την πέσσα τζιαι εν να τους ξημπαρρώσω όπου τζιαι να 'σαι.

Έχω κάτι rants να κάμω για τους Εγγλέζους, αλλά θα τα φυλάξω για μετά επειδή σήμερα έγινε κάτι απίστευτο. Ένα μικρό θαύμα που άνετα μπαίνει δαμαί. Επαράγγειλα ένα βιβλίο που ένα μικρό καταστηματούι που εν στο Amazon επειδή εν το ήβρα πούποτε αλλού. Έκαμε καμιά εβδομάδα να 'ρτει (εμπνευστήκαν που τους Καλαμαράδες οι Εγγλέζοι τζιαι όποτε τους κ****σει κάμνουν απεργία), αλλά ήρτε. Αφού εβουρήσαμε τζιαι εγώ τζιαι οι συγκάτοικοι στην πόρτα με το που ακούσαμε τον ταχυδρόμο να κουντά το σιδερούι τζιαι να τα σύρνει μέσα, συνάουμε το μοναχικό πακκέττο που χαμαί τζιαι με χαρά καταλαβαίνω ότι ήταν για μένα. Έκαμα ένα μιτσή πάρτυ τζιαι άνοιξα το. Το βιβλίο ήταν τυλιμένο μέσα σε κάτι. Τζείνο που μου ετράβησε την προσοχή εν ότι πάνω στην κόλλα που ήταν ουσιαστικά η απόδειξη, είχε πάνω μια επιταγή. Για μένα! Ήταν η φουλ τιμή του βιβλίου τζιαι εδιούσαν μου τα λεφτά μου πίσω, επειδή είχα παραγγείλει το hardback edition, τζιαι επειδή εν το είχαν εστείλαν μου το paperback μούχτι.

Wow.

((Ρε, λαλείτε να πάει καλά η μέρα μου;))

Under my skin

2009-10-16T14:57:00.003+03:00

Thanks στην Τουλίπα. Τέλειες οι λιστούες τούτες. Πάμε:

Να ξεκινώ πέντε λεπτά πιο νωρίς για το μάθημα, ραντεβού κλπ και να απολαμβάνω τη διαδρομή αντί να βιάζομαι/Tα πρωινά ξυπνήματα και γέλια παρέα με κάποιο που αγαπάς/H Αυγουστιάτικη θάλασσα λίγο πριν νυχτώσει/Nα οδηγώ με sunglasses και ανοιχτά παράθυρα και δυνατή μουσική στον δρόμο που περνά μέσα από το δάσος της Αθαλάσσας/Σεξ/πρώτα φιλιά/Sυναυλίες αγαπημένων συγκροτημάτων/το τέλος του Six Feet Under/ο σκύλος μου/Παρίσι/Πλάκα/να περπατώ το London Bridge νύχτα/ανακάλυψη νέας καλής μουσικής/να παίζω μουσική και να χάνομαι/να ονειρεύομαι τη Νέα Υόρκη/νύχτες με κρασί και εξομολογήσεις/Να ξοδεύω μια ώρα και 30 στερλίνες στο περίπτερο/Να χάνομαι στο Waterstones και στο HMV/Disneyland/χαλαρή πιλόττα με φίλους μετά από μια κουραστική ημέρα/Εξορμήσεις για φωτογραφία/American Beauty/Η άφιξη σε νέο τόπο/να διαβάζω το NYMag/το Λονδίνο πριν τα Χριστούγεννα/η στιγμή που έφυγε το άγχος.

Ήντα καλά.

2009-10-12T13:52:00.003+03:00

Δώστε μου ένα πάτσο να συνέλθω. Ήρτα στην κωλόχωρα που είχα πεθυμήσει, αλλά πως τούτη η νοσταλγιούλα σβήνει μόλις έρτεις πίσω. Ξαφνικά η ζωή γίνεται δυσκολότερη, η μέρα εν έχει αρκετές ώρες, τζιαι οι φίλοι γίνουνται φίδι. Τζιαι μετά βούρα να τα σάσεις επειδή εγύρασιν.

Τζείνο που εκατάλαβα εν ότι αν δεν πασιύνει η πέτσα σου εν επιβιώνεις δαμέσα. Είχα πει πως φέτος θα εθωρούσα τα πράματα λλίο πιο θετικά, να μεν είμαι τόσο κυνική, να γιορτάσω τζιαι τα Χριστούγεννα even! Αλλά πρέπει να προσέχεις που έτσι φωτεινές σκέψεις, διότι στον αληθινό κόσμο εν περιτριγυριζούμαστε που carebears.

Βαθιά ανάσα τζιαι...

applicationsfilmfestivalphoneinterviewhomeworkcoursepacksonlinebankingdirectdebitexhibitionssociallife(?)

και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Σόρρι, εν έχω ώρα να γράψω άλλα. Έφαν με το άγχος. Εν να γίνω όπως τη μάνα μου.

Τετέλεσθαι.

2009-09-25T16:10:00.002+03:00

2 τζιαι πόψε.

Επήεν επισήμως τζιαι τούτο το καλοτζαίρι (για τους φοιτητές μετρά τζιαι ο Σεπτέμβρης). Εκάμαμεν τες δουλειές των τελευταιών ημερών (δηλαδή της τελευταίας στιγμής), επήαμεν τους γιατρούς μας, επεράσαμεν ένα μικρό scare (ήταν σιέσιμο βασικά, αλλά τελικά τίποτε ανησυχητικό), εβάλαμε τζιαι τα εμβόλια μας (άρκεψεν το χέρι μου να γίνεται ταούλλιν ήδη) τζιαι εμπήκα στη φάση που ακουώ progressive rock, trip hop τζιαι οτιδήποτε άλλο κάμνει σε τζιαι νιώθεις νάκκον "αλλού" άμαν το ακούεις. Εν η αλλαγή του καιρού, μυρίζεσαι το γυρώ σου, ο κόσμος ηρεμά λλίο, τζιαι η διάθεση του καλοκαιριού φέφκει σιγά-σιγά για να μπει στον τόπο της το κλασσικό καθημερινό άγχος της ρουτίνας (το οποίο θα νικήσω - ΧΑ!)

Τα resolutions μου αρέσκει μου να τα κάμνω έτσι καιρό, διότι η Πρωτοχρονιά εν σκατά τζιαι εν πολλά καταθληπτική. Εν μου εμπνέει να αλλάξω τίποτε πάνω μου, απλά κάμνει με να θέλω να μείνω στο κρεβάτι μου για πάντα. Τωρά, οι μπαταρίες γεμίζουν (σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα που σπάζεις που το φαϊν τζιαι ρυάς τζιαι θέλεις να τους παίξεις ούλλους με το σιηπέττο), τζιαι θωρείς τα πράματα με λλίην παραπάνω αισιοδοξία. Μιας τζιαι εν με ξέρετε, έτσι εν θα κάτσετε πάνω στα τζιέρρατα μου, ορίστε τι θέλω να κάμω:

Λοιπόν, θέλω να κόψω το κάπνισμα. Εν να έρτει σιγά σιγά, πάντα ελαλούσα εν να το έκαμνα όταν θα εμείνισκα έγκυος αλλά εν το θωρώ να έρκεται τζιαι οι πνεύμονες μου αρκέψαν τα παράπονα.
Θέλω να μάθω να παίζω καινούριο μουσικό όργανο. Ντραμς εν μπορώ λόγω έλλειψης χώρου στο φλατ στο Λονδίνο, έτσι μάλλον βιολί ή κάποιο πνευστό.
Θέλω να σταματήσουν να με κόφτουν ορισμένα πράματα.
Θα δω ούλλα τα έργα στη λίστα μου.

Αυτάααα. Να μεν βάλουμε τζιαι πολλή πίεση του εαυτού. Τα υπόλοιπα σιγά σιγά. Προς το παρόν έχω πρόβλημα με το τι εν να κάμνω τόσες ώρες πάνω στο αεροπλάνο:

Sopranos or Mad Men?

Wasting my time

2009-09-23T11:59:00.005+03:00

IN THE WAITING LINE.

Το απο πάνω είναι στίχος του τραγουδιού In The Waiting Line των Zero 7. Εκτός του ότι μιλούμε για κομματάρα, θέλω να το αφιερώσω σήμερα στον εαυτό μου που εδώ τζιαι ΜΙΑΝ ΩΡΑΝ προσπαθώ να μπω στη σελίδα του BFI για να κλείσω εισιτήρια για το London Film Festival. Επλήρωσα τους τζιαι εγράφτηκα μέλος πριν 7-8 μήνες για να αποφύγω έτσι καταστάσεις.

Θέλω να τα σπάσω ούλλα.

Page failed to load. Try Again. Please log in. Only members can book priority tickets. Please log in to your account. Page failed to load. Please log in. Thank you for logging in. Please book tickets. Fully booked. Please choose different date. Page failed to load. Server might be busy. Try again. Please log in.Thank you for logging in. Please book tickets. Fully booked. Please choose different date. Page failed to load. Server might be busy. Try again. Please log in. Thank you for logging in. Programme for Sunday 18 October. Please book tickets. Network time out. Page load error. Server might be busy. Try again. In order to book tickets, please log in.#%^%&%&%*^*^&*%^$@#$$^$%&^%$^@@^$#%#@%#$^$%^$%&^%&%^*^%*^%*%^@#$^@#$^@

Κόλαση. Ταλαιπωρία. Εξύπνησα πρωί να κάμω τες δουλειές μου τζιαι αφήκαν με δαμέ οι κωλοΕγγλέζοι. Ο λαός του queue. Θέλω πολλά να κάμει κάποιος στατιστική ανάλυση του ποσοστού της ζωής των Εγλλέζων που χάνεται περιμένοντας να έρτει η σειρά τους. ΚΑΜΝΩ QUEUE ΣΤΟ INTERNET, FOR CRYING OUT LOUD!

Καλά.

2009-09-21T19:38:00.003+03:00

...ποιός εν τούτος που εκέρδισε το Emmy τζιαι έκλεψε το που τον Hugh Laurie; Άτε να δω α!

Εν πειράζει, πόψε (σ.σ. αύριο in Rapidshare Time) εν η πρεμιέρα του Season 6 του House τζιαι είμαι πολλά ευτυχισμένη.

(Ετέλειωσε τζιαι η δουλειά τζιαι εν κάθουμαι μπροστά που το λάπτοπ ούλλη μέρα, γι' αυτό τζιαι ελλιάναν τα ποστς μου. Βασικά πνάζω.)

Σας φιλώ,
The Nicosia Tornado Survivor

Ανεξέλεγκτοι Παλαβοί

2009-09-17T09:41:00.008+03:00

Μην εισέλθετε στο ελεγχόμενο τετράγωνο εαν η γραμμή πορείας πέραν του τετραγώνου δεν είναι ελεύθερη. Δικαιούστε να εισέλθετε στο ελεγχόμενο τετραγώνο όταν θέλετε να στρίψετε δεξιά και εμποδίζεστε μόνο από ερχόμενα εξ αντιθέτου οχήματα.

Εν να χρησιμοποιήσω μιαν που τες αγαπημένες εκφράσεις της μάμμας μου (τζιαι νομίζω αρκετών μαμμάδων): ΕΦΚΑΛΕ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΜΑΛΛΙΑ. Πόσες φορές ρε μαλάκες. Κανεί. Κανεί. Είπαμε οδηγώ καλά για γεναίκα (ξύλο, κτυπώ ξύλο) αλλά εν εν ανάγκη να κάμνω ΤΕΣ μανούβρες για να καταφέρω να μπω στη λωρίδα που θέλω. Εκατάντησε (τζιαι) το οδήγημα διαγωνισμός. Κατ' ακρίβεια τούτο θα αποτελέσει ένα που τα μελλοντικά μου posts. Έχει καιρό που τα έχω μέσα μου τζιαι πρέπει να τα φκάλω.

Το προηγούμενο ποστ ήθελα να προκαλέσει κάποιους προβληματισμούς. Θα συνεχιστεί όταν δεν είμαι γραφείο, διότι αν έρτει κανένας να στείλει φαξ (εν πίσω μου το μηχάνημα) τζιαι δει τι γράφω νομίζω εν θα αφήσει την καλύτερη εντύπωση. Στο νου μου η απορία μου για την Σαμάνθα εν κάτι σαν τα ποιήματα του Ezra Pound. Φαίνεται μιτσή άρα εύκολο και ξεκάθαρο, αλλά έχει πολύ ψωμί η κουβέντα. Τουλάχιστον μέσα στο υπεραναλυτικό μυαλουδάκι μου.

Παρά τα σταθερότατα πρωινά νευράκια, αρέσκει μου το πρωί να ξυπνώ τζιαι να κάμνω την ρουτινούα μου. Όι τζείνη που μου επιβάλλεται από τα καθήκοντα,αλλά τζείνη που 'επιβάλλω' εγώ του εαυτού μου. Λατρεύω να διαβάζω το nymag.com σαν πίνω το φραπέ μου (μαύρο σκέττο πλις) τζιαι να ονειρέφκουμαι τα πράματα που εν να κάμω όταν μετακομίσω τζιαμαί(τζιαι γιατί εν έχει ανάλογο website για το Λονδίνο; To Timeout εν μετρά επειδή τζίντο site κάμνει σου τη ζωή σου δύσκολη, τζιαι εν τους πολλοεμπιστεύκουμαι καν). Το λοιπόν, τζιαι αρέσκει μου να ξυπνώ νωρίς όταν εν ωραία η μέρα τζιαι να νιώθω ότι έχω μια τεράστια μέρα μπροστά μου τζιαι ούλλες τες δυνατότητες του κόσμου να κάμω κάτι που θέλω. Εξαιρούνται οι ώρες στο γραφείο.

Εν είμαι συνήθως έτσι θετική, συγχωρέστε με. Είδα τζιαι το Up εχτές το απόγευμα με τα μωρά (όι τα δικά μου, αρκώ ακόμα, απλά ήταν ούλλο μωρά το σινεμά), τζιαι πρέπει να το πω αν τζιαι εν πολλά μπανάλ λογοπαίγνιο: ήταν πολλά ανεβαστικό (είπα σας το). Εσυγκινήθηκα και 2-3 φορές, αξίζει πραγματικά τον κόπο, και καταλαβαίνεις γιατί, αν και animation, άνοιξε το Φεστιβάλ στις Κάννες. Πραγματικά πάρα πολλά όμορφο.

Sex and the Little Town [1]

2009-09-15T16:29:00.006+03:00

((that would like to call itself a City))

Μια απορία, και τα υπόλοιπα άλλη φορά: Αν η Σαμάνθα που το Sex and the City εζούσε στην Κύπρο, θα εθεωρείτουν πουτάνα;

Πεθυμώ τον Michael Jackson

2009-09-14T11:48:00.004+03:00

Είδα το πριν λλίο τούτο

http://www.mtv.com/movies/news/articles/1621242/story.jhtml

τζιαι επιάστηκε η καρδία μου. Την περασμένη Πέμπτη ήταν να ήμουν στο Ο2 να τον θωρώ τζιαμαί, ζωντανό, να κάμνει ότι ήξερε να κάμνει καλλύττερα, να κάμνει τζείνο που ήρτε στον κόσμο τούτο για να κάμνει, τζείνο που τελικά τον εσκότωσε αλλά τζαι που θα τον κρατά ζωντανό για πάντα.

Για μένα ο Michael Jackson εν ήταν απλά μοναδικός, ήταν η παιδική μου ηλικία τζιαι η ζωή μου έγινε πολλά πιο φτωχή που τη μέρα που έφυε, αλλά τζιαι θα ήταν πολλά πιο φτωχή αν δεν έρκετουν ποττέ σε τούντον κόσμο. Εν τον εγνώρισα ποττέ, εν είχε ποττέ ιδέα ποια είμαι, τζιαι ανεξαρτήτως του τι επροσπαθήσαν να πουν πάρα πολλοί για να φκάλουν κέρδος πάνω του, το κενό που άφησε στη ζωή μου, όπως και στη ζωή του κάθε θαυμαστή του, εν τεράστιο, και θα τον πεθυμώ πάντα.

MALAKEA

2009-09-12T16:54:00.005+03:00

Το ΙΚΕΑ γελά σου έτσι πολλά εύκολα, τζιαι το τραγικό εν ότι γελούν σου ενώ σε κάμνουν να νομίζεις πως τους γελάς εσύ.

Αλλό λλίο τζιαι εν να πουλούν κωλόχαρτο με βίδες που εν να θέλει σπέσιαλ συναρμολόγηση.

Ουάου!

2009-09-11T08:52:00.006+03:00

(high dose of sarcasm to follow)

Α τζιαι μιας τζιαι εσυνάφερα το, IT'S SARCARSM, NOT IRONY, μαδερφάκερς!

Το λοιπόν. Το λεγόμενο ουάου φάκτορ εξεκίνησε δυναμικά σήμερα, κάμνοντας την παρουσία του που τον ύπνο μου. Την πολύτιμη ώρα του ύπνου μου. Αλλά τζείνο εθυμήθηκα το πιο ύστερα, σαν οδηγούσα, γι'αυτό τα 'Ουάους' θα τα πάρω με τη σειρά που τα εκατάγραψε ο εγκέφαλος μου.

Ουάου Νο.1: Ξυπνώ τζιαι το αμπαζιούρ μου ήταν σβηστό. Ναι, τζοιμούμαι με αμπαζιούρ τη νύχτα, αλλά μόνο στην Κύπρο. Σε άλλη χώρα πρέπει να εν σκοτεινά για να τζοιμηθώ. Παραξενιές. Ένιγουέις (πιστεύκω άξιζε 2 τόνους τούτη η λέξη), σκέφτουμε "Γαμώ το, πάλε έκρουσε η λάμπα", θωρώ ποτζιεί, θωρώ ποδά, θωρώ ότι ούλλα μου τα ηλεκτρονικά εν εφκάλλαν μισό φωτούι, τζιαι καταλάβω πως έπεσε το ρεύμα. Πάω στο μπάνιο, αννοίω το παράθυρο, τζιαι έξω ήταν όπως την Δευτέρα Παρουσία. Ο ουρανός κάτασπρος με ένα ελαφρύ γκρι, τζιαι ένα φωτούδι να διαπερνά την ασπρίλα τζιαι να εξαπλώνεται τζιαι να σε κάμνει να κλείεις τα μμάθκια σου όπως τούτον . Ωραία.

Ουάου Νο.2: Αππάρεντλι σπίτι μας όταν κόφκεται το ρεύμα, κόφκεται τζιαι το νερό. Με χαρά σας ανακοινώνω ότι ενύφτηκα, έπλυνα τα χέρια μου τζιαι εβούρτσισα τα δόντια μου με Αύρα. Ούτε η Paris μας μπορεί να μεν έχει έτσι luxuries. Ευτυχώς τα camping trips around Europe το καλοκαίρι που επέρασε επροπονήσαν με καλά στις χίλιες και μία χρήσεις μιας μπουκάλας μεταλλικού νερού.

Ουάου Νο.3: Πάμε στα πιο ταραμένα. Πάντα λαλώ σε ούλλους μου τους φίλους ότι είμαι λλίο psychic, τζιαι εν με πιστέφκουν. Γάροι. Καλά, όι τζιαι μέντιουμ, αλλά τα όνειρα μου μερικές φορές προσπαθούν να εν in touch με την πραγματικότητα. Ας πούμε, μετά το trip down memory lane με την Αύρα στο μπάνιο, εθυμήθηκα ότι είδα όνειρο εμένα τζιαι κάτι φίλες να οδηγούμε για να πάμε Πόλη Χρυσοχούς!

Καλά έννεν τόσο κκουλ, παραδέχουμαι το.

Εν τω μεταξύ everything back to normal με τη Δευτέρα Παρουσία (εκτός που το ρεύμα, τζείνο πρέπει να εν κομμένο 'κόμα). Ο ήλιος να καίει τζιαι 'γω χαρωπά τα δυο μου χέρια να κτυπώ στο ταμπλό του αυτοκινήτου επειδή εξαναστάκκωσα στην κίνηση.

Ουάου Νο.4: Σαν οδηγούσα στην αγαπημένη μου Νίκης (εν ξέρω γιατί, δουλεύκει στροφές ο εγκέφαλος μου τζιαμέ, αλλόπως εν επειδή οι στροφές του αυτοκινήτου με δυσκολία περνούν τες 1000) εθυμήθηκα το άλλο μου όνειρο (πρέπει να σας έτυχε να ξυπνάτε τζιαι να τρώτε τη μέρα σας να προσπαθείτε να θυμηθείτε τι όνειρο είδατε εψές). Με μεγάλη ευτυχία εκατάλαβα ότι ο αγαπημένος πρώην εξαναπετάχτηκε μέστο όνειρο μου, τζιαι όι μόνο τούτο, ήταν μαζί με την κκουλ κοπέλλα που έφυε που τη δουλειά την περασμένη Παρασκευή τζιαι άφηκε κενό στο γραφείο πουπίσω μου. Τζίνη ήταν που τζίνους τους ανθρώπους που έρκουνται τζιαι φέφκουν που τη ζωή σου έτσι περαστικά αλλά αφήνουν ένα σημάδι. Γι'αυτό που το όνειρο ήταν δυσάρεστο. Επειδή άμα λέω "ήταν μαζί", εννοώ "ήταν μαζί". Ο γάρος. Να μου χαλάσει την εντύπωση που έχω τζιαι για ένα πλάσμα που εγνώρισα τζιαι έννεν ψωνισμένο, ούτε ήθελε ποττέ της να κάμει το Chartered. Εγύρισε μου, επειδή όποτε τον θωρώ εν η φάση που θέλω να του δώσω το double finger τζιαι να του παουρίσω "Fuck you, and FUCK YOU!", φάση Μπέργκερ (πρώην της Carrie, σάικκο, ανασφαλής, αλλά είχε Pulitzer γαμώ το) στο Sex and the City. Εν εφτάσαμε σε έτσι επίπεδα ακόμα, προς το παρόν όποτε διασταυρώνουνται οι δρόμοι μας απλά γυρίζω που την άλλη. Ναι, είμαι ώριμη κορούδα. Αν δεν ήταν πιασμένη η πλάτη μου ήταν να μου κάμω τζιαι ένα φιλικό ππατ-ππατ πάνω.

Ουάου Νο.5: (τούτο ΔΕΝ είναι σαρκαστικό) ΗΡΤΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ!!

Ουάου Νο.6: Επήα παλιά Λευκωσία εχτές τζιαι έφκαλα κάτι φωτογραφίες τζιαι εφκήκαν ωραίες τζιαι εχάρηκα.

ΥΓ Για τον "παπά" που εσκότωσε τον γιο του επειδή ήταν γκέι: ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΚΤΗΝΟ. Μπράβο. Και εις ανώτερα. Εν τέρατα σαν εσάς που έπρεπε να επαίζαν.
ΥΓ2 Σιγά που ήταν να πιάσει η Ομόνοια τον Γιούρκα. Γαμώ το. Εν τζιαι ωραίο παιδί.

ΠΟΥ ΕΒΡΕΘΗΚΕΝ Ο ΚΑΚΤΟΣ...

2009-09-10T15:55:00.008+03:00

...πάνω στο γραφείο μου;
Προσπαθεί κανένας να μου πει κάτι ρε;;

Τουλάχιστον εν funkay τα χρώματα του.

Take a walk on the wild side

2009-09-10T09:23:00.004+03:00

'...and the coloured girls go doo, doo-doo, doo-doo...'

Κάπως έτσι ξεκίνησε το πρωινό της Πέμπτης μου. Αντρέπουμε να πω τι ώρα εσηκώστηκα σήμερα καν, ασχέτως ότι εν επήα πούποτε εψές. Νιώθω 100 χρονών τζιαι πρέπει να κάμω κάτι να ανανεωθώ. Ξέρω τη λύση. Το πρόβλημα εν ότι εν είμαι σε κατάσταση για "γυμναστική". Έφκαλα την πλάτη μου εχτές που τ'αλήθκεια αλλόπως! Πονώ πολλά, εζάωσα(είμαι τζιαι λλίο υποχονδριακή, νομίζω πρέπει να το έσιετε υπόψην τούτο για μένα).

Που λέτε. Ναι. Take a walk on the wild side.

Άκουα το σήμερα στο ράδιο τζιαι έσουζα την κκελλέ μου τζιαμέ που εν τα φώτα της Νίκης (άψε 3 φορές το πράσινο ώσπου να καταφέρω να πάω απέναντι, είχε πάντα κάποιο ΜΑΝΝΟ πάστα ελεγχόμενα τετράγωνα τζιαι έκοφκεν το δρόμο). Λλίο cheesy να έχει επήρρεια πάνω μου τούντο τραγούδι, που τη στιγμή που έχω κάπως "eclectic" music taste τζιαι σνομπάρω/περιπαίζω αρκετή μουσική (χωρίς να σημαίνει ότι εν ξέρω τα λόγια του Όταν Σε Είχα Πρωτοδεί των Professional Sinnerz), αλλά εσκέφτηκα ότι ταιριάζει κάπως επειδή είχα ένα ψευτοδίλημμα τελευταίως τζιαι κλίνω προς το να το κάμω τζιαι φακ ιτ όσο περνούν οι μέρες (τζιαι κοντέφκει ο καιρός να φύω να πάω πίσω Λονδίνο, τελειώνει η ζωή!)

Γενικώς στη ζωή εν οι εμπειρίες που μετρούν, που εν κάτι χειρόπιαστο που μπορείς να βάλεις το δάκτυλο σου πάνω σε ένα χρονικό σημείο τζιαι να πείς "Δαμαί έγινε το τάδε". Όι "Δαμαί εσκέφτηκα το τάδε". Οι σκέψεις τρων σε ζωντανό μερικές φορές, τζιαι που το πολλύ το σκέψιμο μπορεί να μεν πάεις ποττέ στη δράση. Τούτο λέω το ως άνθρωπος που πάντα ήταν thinker παραπάνω που doer, τζιαι εκατάλαβα πως όσες φορές ήμουν doer, ήμουν χάππι.

Πε τους τα ρε Λου:

Η καλή φάκκιν μέρα που το πρωί φαίνεται

2009-09-09T08:46:00.006+03:00

Έξοδος εψές πάλε. Πάντα νομίζω ότι εν να καταφέρω να ξυπνήσω την επομένη. Ζεν Φιούσιον για all you can eat sushi, τζιαι... εσηκωστήκαν οι τρίσηες μου ίσια πάνω όταν έμαθα την τιμή. 30 ευρώ για σχεδόν χαλασμένο ψάρι τζιαι αρκετά περιορισμένο μπουφέ, που αν δεν τους εκάμναμε τη χάρη να το φάμε ήταν να καταλήξει στους κάττους. Τέσπα. Με την σόγια έγινε οκέι. Μετά Οκτάνα, κρασί, τζιαι φουρ σπίτι. Φέφκουν δύο φίλες καλές σήμερα, και τη μια θα κάμω κάτι μήνες να την δω, οπόταν χαλάλι οι λλιόττερες ώρες ύπνου.

Αλλά, άμα ξυπνάς έτσι, εν λογικό να σε πιάει ο πέλλαρος.

Ξυπνητήρι 7:40. Σνουζ. 5 λεπτά. Σνουζ. Ακόμα 5. Σνουζ. "Έχω το τωρά." Αννοίουν τα μμάθκια μου τζιαι εν 8:08. Ξεκινώ δουλειά 8:30, τζιαι θέλω περίπου 15-20 λεπτά να πάω γραφείο, τζιαί αλλό 5 να σαστώ, στες καλές μου. Εν ήταν οι καλές μου σήμερα. Άμαν εξέμπλεξα το κολιέ που ήθελα να φορήσω που τα άλλα που ήταν τζιαμέ, ήβρα το φουστάνι μου μέστο ερμάρι που αποφάσισε να χωστεί (αν τζιαι τις προηγούμενες 3-4 μέρες εθωρούσα το ΣΥΝΕΧΕΙΑ μπροστά μου), έφκαλα την πλάτη μου επειδή έπιασε με ο πέλλαρος τζιαι έκαμνα σπαστικές κινήσεις, το σάνταλο μου αποφάσισε να μεν κλείσει εύκολα, τζιαι ήβρα τζιαι ούλλους τους αργόσχολους μπροστά μου μές τον δρόμο, έφτασα δουλειά. Επάρκαρα μέστο χωράφι που εβάλαν μια μπάρρα του Καραμοντάνη τζιαι εμεταμορφώθηκε σε πάρκινγκ, τζιαι ήρτα βουρητή πάνω.

Α, τζιαι ανακάλυψα ότι ένας φίλος μου μάλλον ε(ξανα)τράμπαρε μου τον αναπτήρα μου. Ανάγκασε με να στείλω hate message πρωί-πρωί.

Καλή σας μέρα.

Υ.Γ. Τι στο καλό;
http://www.guardian.co.uk/world/2009/sep/07/germany-aids-advertisement-hitler-stalin

Y.Γ. 2 Αποκλείστηκε ο Murray που το US Open. Να πελλάνουν οι Εγγλέζοι.

Το Κυπριακό Workplace

2009-09-08T11:47:00.002+03:00

Όπου ο στάνταρ Κυπραίος υπάλληλος:

- εν μιλά ούτε καλά Ελληνικά ούτε καλά Εγγλέζικα
- μπαίνει μέστην κουζίνα τζιαι κτυπά φραπέ τζιαι πελλανίσκει τους τόπους (επειδή το μιξεράκι εν παντοδύναμο τζιαι ακούεται όπως το τραπανάκι)
- κάμνει break για τσιάρο κάθε μισή ώρα
- μιλά τηλέφωνο δυνατά μέστο γραφείο
- μπαίνει κρυφά στο facebook τζιαι όποτε περνά ένας ανώτερος που τζιαμέ αννοίει το PDF που είχε minimized τζιαι κάμνει πως το θκεβάζει
- φέφκει για το lunch break πέντε λεπτά πριν τζιαι έρκεται πίσω πέντε λεπτά μετά την ώρα του
- νομίζει ότι εν καλλύττερος που τους άλλους, τζιαι ότι τζίνο που κάμνει τζίνος εν το σωστόν τζιαι το καλόν
- περπατά πάνω-κάτω στους διαδρόμους τζιαι κάμνει πασιαμά σταματώντας randomly σε πόρτες

Αυτά προς το παρόν. Τούτα ούλλα αποκόμισα τα ως intern στα γραφεία γνωστής έταρίας στην πρωτεύουσα. Καλή φάση. Εμένα αρέσκει μου πάντως! Ουσιαστικά χάννω ύπνο για να πληρώνουμαι. Χαλάλι. Αν τζιαι νομίζω τον ύπνο καταφέρνω τον καλλύττερα.

----

Τζιαί η ατάκα της ημέρας, που μας την είπε ο κολλητός μου εψές. Οι ευαίσθητοι εθνικιστές που εν έσιετε αίσθηση του χιούμορ, μεν θκεβάσετε πάρακατω.

Ακολουθώντας μια συζήτηση μεταξύ φίλων, όπου εκαταλήξαν πως ο Τάσσος επέθανε επειδή έπιννε 5 πακκέττα τσιάρο την ημέρα, καταλήγει ο ένας:

"Ε ναι, τζιαι είπαν του να κόψει το τσιάρο τζιαι είπε όι."

Άτε τζιαι όποιος το έπιασε. Γειά χαρά σας. Να κάμω τζιαι λλίη δουλειά.

(Πάω να κάμω φραπέ τζιαι να πιώ τσιάρο.)