Δε γκοστ οφ Γρίσμας παστ

Αποφάσισα ότι εν θα δεσμευτώ να γράφω κάθε μέρα, ή κάθε μήνα, ή γενικώς κατά τακτά χρονικά διαστήματα, επειδή αγχώνουμαι τζαι κάμνω τα πίλιες. Αλλά, θα προσπαθήσω να γράφω. Ππίριοντ. Θα έρκουμαι έτσι απρόσμενα για σοφές αναλαμπές. Εν να είμαι όπως την θεία την πολυάσχολη που πετάσσεται που την πόρτα της κουζίνας να πει γεια τζαι μετά κάμνει την με τρόπο για να πάει στο επόμενο τσάι, αν τζαι εγώ μάλλον θα την κάμω για να δουλέψω ή να γράψω στο άλλο μου μπλογκ ή να γράψω κάτι στο Twitter ή για να κάμω κάτι εκτός σπιτιού...

Βασικά όποιος έκαμε την μέρα να έχει 24 ώρες είναι μεγάλος μακάκας.

Το λοιπόν... θα σας κάμω μία μικρή περίληψη της ζωής μου τους τελευταίους μήνες (γιαξ έβαλα 2 φορές αποσιωποιητικά μέσα σε 3 προτάσεις).

Σκεφτείτε Λάμψη, Καλημέρα Ζωη και Τόλμη και Γοητεία. Μαζί. Ε, καμία σχέση. Παραπάνω τον τελευταίο καιρό απλά εκαλοπερνούσα στην όμορφη γκρίζα χώρα της βροχής και του συννέφου (σε παρακαλώ μεν σιονίσεις yet), τζαι έκαμνα την Dr Love σε διάφορους φίλους. Νομίζω ο χρόνος έχει κάτι συγκεκριμένες εποχές που τα αισθήματα των ανθρώπων κλονίζονται τζαι είτε λασκάρει η βίδα τους είτε παθαίνουν όπως τους κάττους στο mating season. Τούτες οι δύο περιόδοι είναι πάντα pre-Christmas τζαι pre-summer. Δηλαδή Νοέμβρη/Δεκέμβρη τζαι Απρίλη/Μάη. Νομίζω στην πρώτη περίοδο πιάνουν τους ούλλους τα υπαρξιακά τους, τζαι στην δεύτερη απλά ανθίζουν τα λουλουδάκια, ξεμουττίζει ο ήλιος τζαι γενικώς όλοι νιώθουν ωραία και θέλουν να μοιραστούν αυτή την ωραιότητα.

Εκοντέψαν οι γιορτές τζαι έπιασε με η συνηθισμένη αναδρομική/παλινδρομική μου τάση. Σκέφτουμαι τον χρόνο, τι έκαμα, τι εν έκαμα, τα λάθη μου, τα σωστά μου, τα αξινόστραφα μου, τις φορές που είπα όι ενώ έπρεπε να πω ναι, τις φορές που έπρεπε να πω ναι αλλά είπα όι, γιατί στον θκιάλον η Adele εξεπέρασε στις πωλήσεις την Amy Winehouse, πότε εν να πάει πίσω στο διάστημα ο Justin Bieber...

Όπως καταλαβαίνετε αγαπημένοι φίλοι, μερικές φορές μπαίνω σε βαθύτατες σκέψεις τζαι γυρέφκω την Αριάδνη να με φκάλει έξω.

Θα ήθελα επίσης να σας ανακοινώσω πως άρκεψα το γυμναστήριο, έτσι, δυστυχώς, μάλλον οι φήμες είναι αλήθεια τζαι ο κόσμος θα τελειώσει το 2012. The good news is that το ‘γαμάτε γιατί χανόμαστε’ μπορεί να γίνει το μότο σας με ασφάλεια.

Τετέλεσθαι.

2 τζιαι πόψε.

Επήεν επισήμως τζιαι τούτο το καλοτζαίρι (για τους φοιτητές μετρά τζιαι ο Σεπτέμβρης). Εκάμαμεν τες δουλειές των τελευταιών ημερών (δηλαδή της τελευταίας στιγμής), επήαμεν τους γιατρούς μας, επεράσαμεν ένα μικρό scare (ήταν σιέσιμο βασικά, αλλά τελικά τίποτε ανησυχητικό), εβάλαμε τζιαι τα εμβόλια μας (άρκεψεν το χέρι μου να γίνεται ταούλλιν ήδη) τζιαι εμπήκα στη φάση που ακουώ progressive rock, trip hop τζιαι οτιδήποτε άλλο κάμνει σε τζιαι νιώθεις νάκκον "αλλού" άμαν το ακούεις. Εν η αλλαγή του καιρού, μυρίζεσαι το γυρώ σου, ο κόσμος ηρεμά λλίο, τζιαι η διάθεση του καλοκαιριού φέφκει σιγά-σιγά για να μπει στον τόπο της το κλασσικό καθημερινό άγχος της ρουτίνας (το οποίο θα νικήσω - ΧΑ!)

Τα resolutions μου αρέσκει μου να τα κάμνω έτσι καιρό, διότι η Πρωτοχρονιά εν σκατά τζιαι εν πολλά καταθληπτική. Εν μου εμπνέει να αλλάξω τίποτε πάνω μου, απλά κάμνει με να θέλω να μείνω στο κρεβάτι μου για πάντα. Τωρά, οι μπαταρίες γεμίζουν (σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα που σπάζεις που το φαϊν τζιαι ρυάς τζιαι θέλεις να τους παίξεις ούλλους με το σιηπέττο), τζιαι θωρείς τα πράματα με λλίην παραπάνω αισιοδοξία. Μιας τζιαι εν με ξέρετε, έτσι εν θα κάτσετε πάνω στα τζιέρρατα μου, ορίστε τι θέλω να κάμω:

• Λοιπόν, θέλω να κόψω το κάπνισμα. Εν να έρτει σιγά σιγά, πάντα ελαλούσα εν να το έκαμνα όταν θα εμείνισκα έγκυος αλλά εν το θωρώ να έρκεται τζιαι οι πνεύμονες μου αρκέψαν τα παράπονα.
• Θέλω να μάθω να παίζω καινούριο μουσικό όργανο. Ντραμς εν μπορώ λόγω έλλειψης χώρου στο φλατ στο Λονδίνο, έτσι μάλλον βιολί ή κάποιο πνευστό.
• Θέλω να σταματήσουν να με κόφτουν ορισμένα πράματα.
• Θα δω ούλλα τα έργα στη λίστα μου.

Αυτάααα. Να μεν βάλουμε τζιαι πολλή πίεση του εαυτού. Τα υπόλοιπα σιγά σιγά. Προς το παρόν έχω πρόβλημα με το τι εν να κάμνω τόσες ώρες πάνω στο αεροπλάνο:

Sopranos or Mad Men?

Take a walk on the wild side

'...and the coloured girls go doo, doo-doo, doo-doo...'

Κάπως έτσι ξεκίνησε το πρωινό της Πέμπτης μου. Αντρέπουμε να πω τι ώρα εσηκώστηκα σήμερα καν, ασχέτως ότι εν επήα πούποτε εψές. Νιώθω 100 χρονών τζιαι πρέπει να κάμω κάτι να ανανεωθώ. Ξέρω τη λύση. Το πρόβλημα εν ότι εν είμαι σε κατάσταση για "γυμναστική". Έφκαλα την πλάτη μου εχτές που τ'αλήθκεια αλλόπως! Πονώ πολλά, εζάωσα(είμαι τζιαι λλίο υποχονδριακή, νομίζω πρέπει να το έσιετε υπόψην τούτο για μένα).

Που λέτε. Ναι. Take a walk on the wild side.

Άκουα το σήμερα στο ράδιο τζιαι έσουζα την κκελλέ μου τζιαμέ που εν τα φώτα της Νίκης (άψε 3 φορές το πράσινο ώσπου να καταφέρω να πάω απέναντι, είχε πάντα κάποιο ΜΑΝΝΟ πάστα ελεγχόμενα τετράγωνα τζιαι έκοφκεν το δρόμο). Λλίο cheesy να έχει επήρρεια πάνω μου τούντο τραγούδι, που τη στιγμή που έχω κάπως "eclectic" music taste τζιαι σνομπάρω/περιπαίζω αρκετή μουσική (χωρίς να σημαίνει ότι εν ξέρω τα λόγια του Όταν Σε Είχα Πρωτοδεί των Professional Sinnerz), αλλά εσκέφτηκα ότι ταιριάζει κάπως επειδή είχα ένα ψευτοδίλημμα τελευταίως τζιαι κλίνω προς το να το κάμω τζιαι φακ ιτ όσο περνούν οι μέρες (τζιαι κοντέφκει ο καιρός να φύω να πάω πίσω Λονδίνο, τελειώνει η ζωή!)

Γενικώς στη ζωή εν οι εμπειρίες που μετρούν, που εν κάτι χειρόπιαστο που μπορείς να βάλεις το δάκτυλο σου πάνω σε ένα χρονικό σημείο τζιαι να πείς "Δαμαί έγινε το τάδε". Όι "Δαμαί εσκέφτηκα το τάδε". Οι σκέψεις τρων σε ζωντανό μερικές φορές, τζιαι που το πολλύ το σκέψιμο μπορεί να μεν πάεις ποττέ στη δράση. Τούτο λέω το ως άνθρωπος που πάντα ήταν thinker παραπάνω που doer, τζιαι εκατάλαβα πως όσες φορές ήμουν doer, ήμουν χάππι.

Πε τους τα ρε Λου: