Single, η καταραμένη (Μέρος 1ο)

Βρίσκομαι σε μια τρυφερή ηλικία μεταξύ 20 και 30 (πιο κοντά στα 20, έτσι για να μεν σας μπαίνουν ιδέες), όπου ακόμα δικαιούμαι να ζω την ζωούλλα μου, να μαειρεύκω μόνο για τον εαυτό μου, να διώ λοαρκασμό μόνο στον εαυτό μου (άτε τζαι στους γονιούς μέσα-μέσα) τζαι να θωρώ μόνο το καλό του εαυτού μου. Σε μια ηλικία όπου τα πάντα ακόμα φαντάζουν πιθανά, όπου μπορείς να ονειρεύεσαι το μέλλον σου, η ζωή δεν είναι τόσο χάλια, το σώμα σου ακόμα να αρκέψει να σαπίζει, η φάτσα σου ακόμα να αρκέψει να ραγίζει, ο νους σου ακόμα να αρκέψει να στακκώνει...

Και ξαφνικά, it happens.

Πιάνεις την πρώτη σου επίσημη πρόσκληση σε γάμο. Παλιοί γάμοι θείων, εξάδερφων κλπ που εδιούσες μπομπονιέρες εν μετρούν. Μιλούμε για το ρίαλ θινγκ. Γάμος πρώην συμμαθήτριας, στην ηλικία σου.

Ναι, είμαι λλίο περίεργη να δω τι φάση εν το Χενς, είμαι περίεργη να δω το νυφικό, αλλά εν θέλω πολλά να φάω λοκκούμι επειδή εν μου αρέσκει ιδιαίτερα τζαι γίνεσαι τζαι χτητζιόν που την ζάχαρη. Επίσης εν ευκαιρία να ξαναβάλω ένα που τα ωραία μου επίσημα φορέματα που 1-2 φορές εκολλούσε να τα φορήσω ως τωρά που τη μέρα που εμπήκαν στην ντουλάπα.

Αλλά ρε φίλε, don’t do this to us.

Don’t do it, nyfi! (1)
Εν να αρκέψει να μάshεται η μάνα μου τζαι εν θα σταματήσει ποττέ. Εννοείται εν τέλεια, αγαπώ την, έδωκε μου ζωή τζαι σχεδόν ό,τι άλλο εζήτησα κατά τη διάρκεια της, αλλά εμπήκε της ιδέα στο νου της ότι πρέπει να βρω ένα καλό παιδί σύντομα τζαι να αρκέψω να τεκνοποιώ ως τα 30 μου. Το ακόμα πιο ανησυχητικό εν ότι έσυρε μου τζαι ο παπάς μου μια κουβεντούα χαλαρή ότι εν θα τον εχαλούσε να έχει κανένα εγγόνι να ποσκολιέται άμα φκει στη σύνταξη. Βασικά τωρά που εν να αρκέψει ο ατέλειωτος μαραθώνιος των γάμων γνωστών και φίλων, η μάνα μου θα με κοιτάζει λες τζαι φυτρώνει τρίτο πόδι που την κκελέ μου ώσπου να έβρω ένα κουτσό...ου, γρουσό παλληκάρι να χαρτωθούμε.

Don’t do it, nyfi! (2)
Που λαλείτε, ήρτεν η πρόσκληση μου, αλλά είχα ήδη δει την περίφημη πρόσκληση προχτές όταν επήα στο σπίτι μιας φίλης να φάμε (τούτη ζει με τον φίλο της, εν το καμάρι της κάθε Κυπραίας μάνας ή τουλάχιστον της δικής μου). Έτσι, αν και ήξερα πως έμοιαζε η προσκλησούλα μας, άνοιξα την έτσι κι αλλιώς απλά για να δω το όνομα μου γραμμένο σε ένα σημαντικό ντοκουμέντο που θα χαράξει σίγουρα πορεία για πολλές άλλες στην παρέα. Ανοίγω λοιπόν τον φάκελο, και ανακαλύπτω ότι η πρόσκληση μου εμένα και της προαναφερθείσας φίλης είχε μια μικρή διαφορά. Τζείνη δικαιούται να πάρει plus 1. Eμένα απλά έγραφε 1. Χωρίς ππλας, χωρίς τίποτε.

Βασικά έπεσα θύμα γαμήλιου ρατσισμού.

Τζαι που ξέρεις αγαπητή κυρία μέλλουσα νύφη ότι εν έχω γκόμενο; Πού ξέρεις πως εν θα βρω ένα κούκλατσο ως τότε να σου φέρω στον γάμο; Τζαι αν δεν έβρω, γιατί να μεν έχω κάποιο να μου κάμνει παρέα στο τραπέζι όταν όλα τα υπόλοιπα ζευγαράκια θα κοιτάζουν ο ένας τον άλλο στα μάτια και θα σκέφτουνται: «Πόσα λαλείς να τους έκατσε τούτη η φάση; Εμένα εννα εν πιο ωραίος!» (μιλώ για τον γάμο αλλά η κουβέντα κάμνει apply τζαι για τον γαμπρό σε τούντη περίπτωση)

To be continued…

Προς τον μαλάκα που μου ετράμπαρε το γκρουπ μου στο φέισμπουκ

Ρε Ά(χ)ριστε. Ξέρεις ποιός είσαι. To 'Imitation is the greatest form of flattery' φαντάζουμαι ενιξέρεις τι σημαίνει. Ως το copy paste πάει ο νους σου. Η αντιγραφή εν ΚΛΕΨΙΑ όμως, ελπίζω τούτο να το ξέρεις. Τζαι το να πλασάρεις κάτι που έκατσε τζαι εσκέφτηκε άλλο πλάσμα με την παρέα του ως δικό σου εν σε κάμνει κκουλ. Κάμνει σε γέριμο. Νεκατσιώ πολλά έτσι καταστάσεις. Πελλός που ξαναβάλλει κάτι μεστο ίττερνε. Εκατασπαράξαν την πνευματική μου περιουσία.

Αυτά. Κάποιος πλις να πει του ηφαίστειου να στουππωθεί να μπορέσω να φύω που την χώρα της βροχής και του συννέφου next week, διότι η easyjet εν νομίζω να κάμνει πολλά χαττήρκα σε έτσι περιπτώσεις.

Πού ΄ναι η μπάλα;

Εχάσαμε την. Έτο που ένι. Ένιξερω. Έχει ένα φίλο μου (Κυπραίο) που εδώ τζαι κάτι εβδομάδες επιμένει να κάμουμε έρουταν. Σεχ, ας πούμε. Εν με θέλει, ούτε κρυφά ούτε φανερά, απλά πιστεύει ότι αφού είμαστε δύο healthy individuals που εν έχουν σχέση με άλλο άτομο τζαι απολαμβάνουν το σεξ, γιατί να μεν εκμεταλλευτούν ο ένας τον άλλο τζαι να περάσουν καλά; Εν ξέρω αν θα το εσκέφτουμουν σε περίπτωση που εν ήταν ο συγκεκριμένος τύπος που, φράνκλι, δεν μου αρέσκει, αλλά έτσι τζι αλλιώς βρίσκω το λίγο ανησυχητικό.

Δηλαδή πρέπει να μπλέξουμε τα μπούτια μας ούλλοι με ούλλους να πνάσουμε; Να θωρώ τον άλλο την επομένη τζαι να ξέρω ότι εψές είδα τον τίτσιρο τζαι είδε με όπως με εγέννησε η μάνα μου, αλλά εν ούλλα οκ επειδή είμαστε κουλ; Εν εννοώ ότι ήταν να παρανοήσω. Μάλλον το αντίθετο. Εν να ήμουν πολλά άνετη, τζαι μπορεί τζαι τσας πιο γαλήνια (the day after feeling of euphoria, ένα πράμα). Αλλά τζαι τούτο αγχώνει με λλίο. Το ότι μάλλον εν έτσι που θα ένιωθα. Ότι εν θα με έκοφτε. Αλλά πάλε κάτι σταματά με. Τούτο εν καλό.

Φυσικά τζείνον εν τον σταματά. Σε σημείο που εψές απλά εζήτησε μου, μιας τζαι εν θα κάμουμε τίποτε, να μου πιάσει το βυζί μου. Τζαι έφαε τον πάτσο. Πολλάκις.

Εν έχω κάτι εναντίον του casual σεχ, νομίζω τζείνο που με εξενέρωσε παραπάνω εν ότι έχω κανόνα να κρατώ τους φίλους μου μακριά (εκτός και αν εν ο έρωτας της ζωής μου, ή αν νιώθω απλά έτσι την συγκεκριμένη στιγμή) τζαι τούτος επέμενε. Εν το βρίσκω εξάιττινγκ ρε φίλε να μεν φλερτάρουμε τζαι να μεν έχει παιχνίδι τζαι build-up τζαι απλά να έρκεσαι να με καλείς στο υπνοδωμάτιο σου. Τζαι το άλλο που με ενόχλησε εν ότι τζείνος εν μπορεί να κατανοήσει την απάντηση μου: "Απλά εν θέλω."

Το χειρότερο εν ότι έκαμε μου ακόμα ένας φίλος μου ανήθικη πρόταση μια νύχτα που είμασταν έξω τζαι ήταν λλίο πάστα ποτά του, χρησιμοποιώντας την φράση: "Στα φιλικά μπαίνουν τα καλύτερα γκολ!" Εν θα μπουν καθόλου γκολ, ντουντ. Η μάππα εχάθηκε.

Ούφφου

Εβαρέθηκα. Εν έχω τίποτε να γράψω. Είμαι παγιδευμένη στην Κύπρο (ναι, κλαίω κάθε μέρα, ειδικά άμα φκω έξω τζαι δώκει μου το ηλιούδι), καρτερώ να ανοίξουν τα αεροδρόμια να πάω πίσω στην χώρα του queue, κάμνω επανάληψη, τρώω 5 γεύματα την ημέρα επειδή η μάνα τζαι η στετέ ταϊζουν με εναλλάξ, για διάλειμμα πάω Καλά Καθούμενα τζαι πίνω φραπέ ή λεμονάδα, τζαι τις νύχτες πάω σε κανένα μπαράκι για κανένα ποτό. Εν γίνεται τίποτε εξάιττινγκ, βασικά περνώ που τζείνες τες περιόδους που απλά βαρκέσαι που ζιείς.

Θέλω να γίνει κατι!

(εννοείται εν κάτι καλό που θέλω να γίνει, εν τζαι απαιτώ να πέσει ο ουρανός να μεπλακώσει ή κάτι)

Άσχετο αλλά ελυπήθηκα πολλά που έκρουσε το περίπτερο Αρμενίας.

The Friend Zone

Με άλλα λόγια το twlight zone. Πώς μπαίνεις μέσα; Τζαι, ακόμα πιο σημαντικά, πώς στο κέρατο φκαίννεις;

Ήντα καλά.

Δώστε μου ένα πάτσο να συνέλθω. Ήρτα στην κωλόχωρα που είχα πεθυμήσει, αλλά πως τούτη η νοσταλγιούλα σβήνει μόλις έρτεις πίσω. Ξαφνικά η ζωή γίνεται δυσκολότερη, η μέρα εν έχει αρκετές ώρες, τζιαι οι φίλοι γίνουνται φίδι. Τζιαι μετά βούρα να τα σάσεις επειδή εγύρασιν.

Τζείνο που εκατάλαβα εν ότι αν δεν πασιύνει η πέτσα σου εν επιβιώνεις δαμέσα. Είχα πει πως φέτος θα εθωρούσα τα πράματα λλίο πιο θετικά, να μεν είμαι τόσο κυνική, να γιορτάσω τζιαι τα Χριστούγεννα even! Αλλά πρέπει να προσέχεις που έτσι φωτεινές σκέψεις, διότι στον αληθινό κόσμο εν περιτριγυριζούμαστε που carebears.

Βαθιά ανάσα τζιαι...

applicationsfilmfestivalphoneinterviewhomeworkcoursepacksonlinebankingdirectdebitexhibitionssociallife(?)

και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Σόρρι, εν έχω ώρα να γράψω άλλα. Έφαν με το άγχος. Εν να γίνω όπως τη μάνα μου.

Wasting my time

IN THE WAITING LINE.

Το απο πάνω είναι στίχος του τραγουδιού In The Waiting Line των Zero 7. Εκτός του ότι μιλούμε για κομματάρα, θέλω να το αφιερώσω σήμερα στον εαυτό μου που εδώ τζιαι ΜΙΑΝ ΩΡΑΝ προσπαθώ να μπω στη σελίδα του BFI για να κλείσω εισιτήρια για το London Film Festival. Επλήρωσα τους τζιαι εγράφτηκα μέλος πριν 7-8 μήνες για να αποφύγω έτσι καταστάσεις.

Θέλω να τα σπάσω ούλλα.

Page failed to load. Try Again. Please log in. Only members can book priority tickets. Please log in to your account. Page failed to load. Please log in. Thank you for logging in. Please book tickets. Fully booked. Please choose different date. Page failed to load. Server might be busy. Try again. Please log in.Thank you for logging in. Please book tickets. Fully booked. Please choose different date. Page failed to load. Server might be busy. Try again. Please log in. Thank you for logging in. Programme for Sunday 18 October. Please book tickets. Network time out. Page load error. Server might be busy. Try again. In order to book tickets, please log in.#%^%&%&%*^*^&*%^$@#$$^$%&^%$^@@^$#%#@%#$^$%^$%&^%&%^*^%*^%*%^@#$^@#$^@

Κόλαση. Ταλαιπωρία. Εξύπνησα πρωί να κάμω τες δουλειές μου τζιαι αφήκαν με δαμέ οι κωλοΕγγλέζοι. Ο λαός του queue. Θέλω πολλά να κάμει κάποιος στατιστική ανάλυση του ποσοστού της ζωής των Εγλλέζων που χάνεται περιμένοντας να έρτει η σειρά τους. ΚΑΜΝΩ QUEUE ΣΤΟ INTERNET, FOR CRYING OUT LOUD!

Ανεξέλεγκτοι Παλαβοί

Μην εισέλθετε στο ελεγχόμενο τετράγωνο εαν η γραμμή πορείας πέραν του τετραγώνου δεν είναι ελεύθερη. Δικαιούστε να εισέλθετε στο ελεγχόμενο τετραγώνο όταν θέλετε να στρίψετε δεξιά και εμποδίζεστε μόνο από ερχόμενα εξ αντιθέτου οχήματα.

Εν να χρησιμοποιήσω μιαν που τες αγαπημένες εκφράσεις της μάμμας μου (τζιαι νομίζω αρκετών μαμμάδων): ΕΦΚΑΛΕ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΜΑΛΛΙΑ. Πόσες φορές ρε μαλάκες. Κανεί. Κανεί. Είπαμε οδηγώ καλά για γεναίκα (ξύλο, κτυπώ ξύλο) αλλά εν εν ανάγκη να κάμνω ΤΕΣ μανούβρες για να καταφέρω να μπω στη λωρίδα που θέλω. Εκατάντησε (τζιαι) το οδήγημα διαγωνισμός. Κατ' ακρίβεια τούτο θα αποτελέσει ένα που τα μελλοντικά μου posts. Έχει καιρό που τα έχω μέσα μου τζιαι πρέπει να τα φκάλω.

Το προηγούμενο ποστ ήθελα να προκαλέσει κάποιους προβληματισμούς. Θα συνεχιστεί όταν δεν είμαι γραφείο, διότι αν έρτει κανένας να στείλει φαξ (εν πίσω μου το μηχάνημα) τζιαι δει τι γράφω νομίζω εν θα αφήσει την καλύτερη εντύπωση. Στο νου μου η απορία μου για την Σαμάνθα εν κάτι σαν τα ποιήματα του Ezra Pound. Φαίνεται μιτσή άρα εύκολο και ξεκάθαρο, αλλά έχει πολύ ψωμί η κουβέντα. Τουλάχιστον μέσα στο υπεραναλυτικό μυαλουδάκι μου.

Παρά τα σταθερότατα πρωινά νευράκια, αρέσκει μου το πρωί να ξυπνώ τζιαι να κάμνω την ρουτινούα μου. Όι τζείνη που μου επιβάλλεται από τα καθήκοντα,αλλά τζείνη που 'επιβάλλω' εγώ του εαυτού μου. Λατρεύω να διαβάζω το nymag.com σαν πίνω το φραπέ μου (μαύρο σκέττο πλις) τζιαι να ονειρέφκουμαι τα πράματα που εν να κάμω όταν μετακομίσω τζιαμαί(τζιαι γιατί εν έχει ανάλογο website για το Λονδίνο; To Timeout εν μετρά επειδή τζίντο site κάμνει σου τη ζωή σου δύσκολη, τζιαι εν τους πολλοεμπιστεύκουμαι καν). Το λοιπόν, τζιαι αρέσκει μου να ξυπνώ νωρίς όταν εν ωραία η μέρα τζιαι να νιώθω ότι έχω μια τεράστια μέρα μπροστά μου τζιαι ούλλες τες δυνατότητες του κόσμου να κάμω κάτι που θέλω. Εξαιρούνται οι ώρες στο γραφείο.

Εν είμαι συνήθως έτσι θετική, συγχωρέστε με. Είδα τζιαι το Up εχτές το απόγευμα με τα μωρά (όι τα δικά μου, αρκώ ακόμα, απλά ήταν ούλλο μωρά το σινεμά), τζιαι πρέπει να το πω αν τζιαι εν πολλά μπανάλ λογοπαίγνιο: ήταν πολλά ανεβαστικό (είπα σας το). Εσυγκινήθηκα και 2-3 φορές, αξίζει πραγματικά τον κόπο, και καταλαβαίνεις γιατί, αν και animation, άνοιξε το Φεστιβάλ στις Κάννες. Πραγματικά πάρα πολλά όμορφο.

Ουάου!

(high dose of sarcasm to follow)

Α τζιαι μιας τζιαι εσυνάφερα το, IT'S SARCARSM, NOT IRONY, μαδερφάκερς!

Το λοιπόν. Το λεγόμενο ουάου φάκτορ εξεκίνησε δυναμικά σήμερα, κάμνοντας την παρουσία του που τον ύπνο μου. Την πολύτιμη ώρα του ύπνου μου. Αλλά τζείνο εθυμήθηκα το πιο ύστερα, σαν οδηγούσα, γι'αυτό τα 'Ουάους' θα τα πάρω με τη σειρά που τα εκατάγραψε ο εγκέφαλος μου.

Ουάου Νο.1: Ξυπνώ τζιαι το αμπαζιούρ μου ήταν σβηστό. Ναι, τζοιμούμαι με αμπαζιούρ τη νύχτα, αλλά μόνο στην Κύπρο. Σε άλλη χώρα πρέπει να εν σκοτεινά για να τζοιμηθώ. Παραξενιές. Ένιγουέις (πιστεύκω άξιζε 2 τόνους τούτη η λέξη), σκέφτουμε "Γαμώ το, πάλε έκρουσε η λάμπα", θωρώ ποτζιεί, θωρώ ποδά, θωρώ ότι ούλλα μου τα ηλεκτρονικά εν εφκάλλαν μισό φωτούι, τζιαι καταλάβω πως έπεσε το ρεύμα. Πάω στο μπάνιο, αννοίω το παράθυρο, τζιαι έξω ήταν όπως την Δευτέρα Παρουσία. Ο ουρανός κάτασπρος με ένα ελαφρύ γκρι, τζιαι ένα φωτούδι να διαπερνά την ασπρίλα τζιαι να εξαπλώνεται τζιαι να σε κάμνει να κλείεις τα μμάθκια σου όπως τούτον . Ωραία.

Ουάου Νο.2: Αππάρεντλι σπίτι μας όταν κόφκεται το ρεύμα, κόφκεται τζιαι το νερό. Με χαρά σας ανακοινώνω ότι ενύφτηκα, έπλυνα τα χέρια μου τζιαι εβούρτσισα τα δόντια μου με Αύρα. Ούτε η Paris μας μπορεί να μεν έχει έτσι luxuries. Ευτυχώς τα camping trips around Europe το καλοκαίρι που επέρασε επροπονήσαν με καλά στις χίλιες και μία χρήσεις μιας μπουκάλας μεταλλικού νερού.

Ουάου Νο.3: Πάμε στα πιο ταραμένα. Πάντα λαλώ σε ούλλους μου τους φίλους ότι είμαι λλίο psychic, τζιαι εν με πιστέφκουν. Γάροι. Καλά, όι τζιαι μέντιουμ, αλλά τα όνειρα μου μερικές φορές προσπαθούν να εν in touch με την πραγματικότητα. Ας πούμε, μετά το trip down memory lane με την Αύρα στο μπάνιο, εθυμήθηκα ότι είδα όνειρο εμένα τζιαι κάτι φίλες να οδηγούμε για να πάμε Πόλη Χρυσοχούς!

Καλά έννεν τόσο κκουλ, παραδέχουμαι το.

Εν τω μεταξύ everything back to normal με τη Δευτέρα Παρουσία (εκτός που το ρεύμα, τζείνο πρέπει να εν κομμένο 'κόμα). Ο ήλιος να καίει τζιαι 'γω χαρωπά τα δυο μου χέρια να κτυπώ στο ταμπλό του αυτοκινήτου επειδή εξαναστάκκωσα στην κίνηση.

Ουάου Νο.4: Σαν οδηγούσα στην αγαπημένη μου Νίκης (εν ξέρω γιατί, δουλεύκει στροφές ο εγκέφαλος μου τζιαμέ, αλλόπως εν επειδή οι στροφές του αυτοκινήτου με δυσκολία περνούν τες 1000) εθυμήθηκα το άλλο μου όνειρο (πρέπει να σας έτυχε να ξυπνάτε τζιαι να τρώτε τη μέρα σας να προσπαθείτε να θυμηθείτε τι όνειρο είδατε εψές). Με μεγάλη ευτυχία εκατάλαβα ότι ο αγαπημένος πρώην εξαναπετάχτηκε μέστο όνειρο μου, τζιαι όι μόνο τούτο, ήταν μαζί με την κκουλ κοπέλλα που έφυε που τη δουλειά την περασμένη Παρασκευή τζιαι άφηκε κενό στο γραφείο πουπίσω μου. Τζίνη ήταν που τζίνους τους ανθρώπους που έρκουνται τζιαι φέφκουν που τη ζωή σου έτσι περαστικά αλλά αφήνουν ένα σημάδι. Γι'αυτό που το όνειρο ήταν δυσάρεστο. Επειδή άμα λέω "ήταν μαζί", εννοώ "ήταν μαζί". Ο γάρος. Να μου χαλάσει την εντύπωση που έχω τζιαι για ένα πλάσμα που εγνώρισα τζιαι έννεν ψωνισμένο, ούτε ήθελε ποττέ της να κάμει το Chartered. Εγύρισε μου, επειδή όποτε τον θωρώ εν η φάση που θέλω να του δώσω το double finger τζιαι να του παουρίσω "Fuck you, and FUCK YOU!", φάση Μπέργκερ (πρώην της Carrie, σάικκο, ανασφαλής, αλλά είχε Pulitzer γαμώ το) στο Sex and the City. Εν εφτάσαμε σε έτσι επίπεδα ακόμα, προς το παρόν όποτε διασταυρώνουνται οι δρόμοι μας απλά γυρίζω που την άλλη. Ναι, είμαι ώριμη κορούδα. Αν δεν ήταν πιασμένη η πλάτη μου ήταν να μου κάμω τζιαι ένα φιλικό ππατ-ππατ πάνω.

Ουάου Νο.5: (τούτο ΔΕΝ είναι σαρκαστικό) ΗΡΤΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ!!

Ουάου Νο.6: Επήα παλιά Λευκωσία εχτές τζιαι έφκαλα κάτι φωτογραφίες τζιαι εφκήκαν ωραίες τζιαι εχάρηκα.


ΥΓ Για τον "παπά" που εσκότωσε τον γιο του επειδή ήταν γκέι: ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΚΤΗΝΟ. Μπράβο. Και εις ανώτερα. Εν τέρατα σαν εσάς που έπρεπε να επαίζαν.
ΥΓ2 Σιγά που ήταν να πιάσει η Ομόνοια τον Γιούρκα. Γαμώ το. Εν τζιαι ωραίο παιδί.

ΠΟΥ ΕΒΡΕΘΗΚΕΝ Ο ΚΑΚΤΟΣ...

...πάνω στο γραφείο μου;
Προσπαθεί κανένας να μου πει κάτι ρε;;

Τουλάχιστον εν funkay τα χρώματα του.

Take a walk on the wild side

'...and the coloured girls go doo, doo-doo, doo-doo...'

Κάπως έτσι ξεκίνησε το πρωινό της Πέμπτης μου. Αντρέπουμε να πω τι ώρα εσηκώστηκα σήμερα καν, ασχέτως ότι εν επήα πούποτε εψές. Νιώθω 100 χρονών τζιαι πρέπει να κάμω κάτι να ανανεωθώ. Ξέρω τη λύση. Το πρόβλημα εν ότι εν είμαι σε κατάσταση για "γυμναστική". Έφκαλα την πλάτη μου εχτές που τ'αλήθκεια αλλόπως! Πονώ πολλά, εζάωσα(είμαι τζιαι λλίο υποχονδριακή, νομίζω πρέπει να το έσιετε υπόψην τούτο για μένα).

Που λέτε. Ναι. Take a walk on the wild side.

Άκουα το σήμερα στο ράδιο τζιαι έσουζα την κκελλέ μου τζιαμέ που εν τα φώτα της Νίκης (άψε 3 φορές το πράσινο ώσπου να καταφέρω να πάω απέναντι, είχε πάντα κάποιο ΜΑΝΝΟ πάστα ελεγχόμενα τετράγωνα τζιαι έκοφκεν το δρόμο). Λλίο cheesy να έχει επήρρεια πάνω μου τούντο τραγούδι, που τη στιγμή που έχω κάπως "eclectic" music taste τζιαι σνομπάρω/περιπαίζω αρκετή μουσική (χωρίς να σημαίνει ότι εν ξέρω τα λόγια του Όταν Σε Είχα Πρωτοδεί των Professional Sinnerz), αλλά εσκέφτηκα ότι ταιριάζει κάπως επειδή είχα ένα ψευτοδίλημμα τελευταίως τζιαι κλίνω προς το να το κάμω τζιαι φακ ιτ όσο περνούν οι μέρες (τζιαι κοντέφκει ο καιρός να φύω να πάω πίσω Λονδίνο, τελειώνει η ζωή!)

Γενικώς στη ζωή εν οι εμπειρίες που μετρούν, που εν κάτι χειρόπιαστο που μπορείς να βάλεις το δάκτυλο σου πάνω σε ένα χρονικό σημείο τζιαι να πείς "Δαμαί έγινε το τάδε". Όι "Δαμαί εσκέφτηκα το τάδε". Οι σκέψεις τρων σε ζωντανό μερικές φορές, τζιαι που το πολλύ το σκέψιμο μπορεί να μεν πάεις ποττέ στη δράση. Τούτο λέω το ως άνθρωπος που πάντα ήταν thinker παραπάνω που doer, τζιαι εκατάλαβα πως όσες φορές ήμουν doer, ήμουν χάππι.

Πε τους τα ρε Λου:

Η καλή φάκκιν μέρα που το πρωί φαίνεται

Έξοδος εψές πάλε. Πάντα νομίζω ότι εν να καταφέρω να ξυπνήσω την επομένη. Ζεν Φιούσιον για all you can eat sushi, τζιαι... εσηκωστήκαν οι τρίσηες μου ίσια πάνω όταν έμαθα την τιμή. 30 ευρώ για σχεδόν χαλασμένο ψάρι τζιαι αρκετά περιορισμένο μπουφέ, που αν δεν τους εκάμναμε τη χάρη να το φάμε ήταν να καταλήξει στους κάττους. Τέσπα. Με την σόγια έγινε οκέι. Μετά Οκτάνα, κρασί, τζιαι φουρ σπίτι. Φέφκουν δύο φίλες καλές σήμερα, και τη μια θα κάμω κάτι μήνες να την δω, οπόταν χαλάλι οι λλιόττερες ώρες ύπνου.

Αλλά, άμα ξυπνάς έτσι, εν λογικό να σε πιάει ο πέλλαρος.

Ξυπνητήρι 7:40. Σνουζ. 5 λεπτά. Σνουζ. Ακόμα 5. Σνουζ. "Έχω το τωρά." Αννοίουν τα μμάθκια μου τζιαι εν 8:08. Ξεκινώ δουλειά 8:30, τζιαι θέλω περίπου 15-20 λεπτά να πάω γραφείο, τζιαί αλλό 5 να σαστώ, στες καλές μου. Εν ήταν οι καλές μου σήμερα. Άμαν εξέμπλεξα το κολιέ που ήθελα να φορήσω που τα άλλα που ήταν τζιαμέ, ήβρα το φουστάνι μου μέστο ερμάρι που αποφάσισε να χωστεί (αν τζιαι τις προηγούμενες 3-4 μέρες εθωρούσα το ΣΥΝΕΧΕΙΑ μπροστά μου), έφκαλα την πλάτη μου επειδή έπιασε με ο πέλλαρος τζιαι έκαμνα σπαστικές κινήσεις, το σάνταλο μου αποφάσισε να μεν κλείσει εύκολα, τζιαι ήβρα τζιαι ούλλους τους αργόσχολους μπροστά μου μές τον δρόμο, έφτασα δουλειά. Επάρκαρα μέστο χωράφι που εβάλαν μια μπάρρα του Καραμοντάνη τζιαι εμεταμορφώθηκε σε πάρκινγκ, τζιαι ήρτα βουρητή πάνω.

Α, τζιαι ανακάλυψα ότι ένας φίλος μου μάλλον ε(ξανα)τράμπαρε μου τον αναπτήρα μου. Ανάγκασε με να στείλω hate message πρωί-πρωί.

Καλή σας μέρα.


Υ.Γ. Τι στο καλό;
http://www.guardian.co.uk/world/2009/sep/07/germany-aids-advertisement-hitler-stalin

Y.Γ. 2 Αποκλείστηκε ο Murray που το US Open. Να πελλάνουν οι Εγγλέζοι.

Το Κυπριακό Workplace

Όπου ο στάνταρ Κυπραίος υπάλληλος:

- εν μιλά ούτε καλά Ελληνικά ούτε καλά Εγγλέζικα
- μπαίνει μέστην κουζίνα τζιαι κτυπά φραπέ τζιαι πελλανίσκει τους τόπους (επειδή το μιξεράκι εν παντοδύναμο τζιαι ακούεται όπως το τραπανάκι)
- κάμνει break για τσιάρο κάθε μισή ώρα
- μιλά τηλέφωνο δυνατά μέστο γραφείο
- μπαίνει κρυφά στο facebook τζιαι όποτε περνά ένας ανώτερος που τζιαμέ αννοίει το PDF που είχε minimized τζιαι κάμνει πως το θκεβάζει
- φέφκει για το lunch break πέντε λεπτά πριν τζιαι έρκεται πίσω πέντε λεπτά μετά την ώρα του
- νομίζει ότι εν καλλύττερος που τους άλλους, τζιαι ότι τζίνο που κάμνει τζίνος εν το σωστόν τζιαι το καλόν
- περπατά πάνω-κάτω στους διαδρόμους τζιαι κάμνει πασιαμά σταματώντας randomly σε πόρτες


Αυτά προς το παρόν. Τούτα ούλλα αποκόμισα τα ως intern στα γραφεία γνωστής έταρίας στην πρωτεύουσα. Καλή φάση. Εμένα αρέσκει μου πάντως! Ουσιαστικά χάννω ύπνο για να πληρώνουμαι. Χαλάλι. Αν τζιαι νομίζω τον ύπνο καταφέρνω τον καλλύττερα.

----

Τζιαί η ατάκα της ημέρας, που μας την είπε ο κολλητός μου εψές. Οι ευαίσθητοι εθνικιστές που εν έσιετε αίσθηση του χιούμορ, μεν θκεβάσετε πάρακατω.

Ακολουθώντας μια συζήτηση μεταξύ φίλων, όπου εκαταλήξαν πως ο Τάσσος επέθανε επειδή έπιννε 5 πακκέττα τσιάρο την ημέρα, καταλήγει ο ένας:

"Ε ναι, τζιαι είπαν του να κόψει το τσιάρο τζιαι είπε όι."

Άτε τζιαι όποιος το έπιασε. Γειά χαρά σας. Να κάμω τζιαι λλίη δουλειά.

(Πάω να κάμω φραπέ τζιαι να πιώ τσιάρο.)